| 1
| Looft nu, mijn ziel, de Here, |
| looft, al wat in mij is, zijn naam! |
| Vergeet niet, hoeveel keren |
| de Here u heeft welgedaan. |
| Hij wil uw schuld vergeven, |
| u reden van de dood, |
| gij zijt met heel uw leven |
| geborgen in zijn schoot. |
| De Heer vernieuwt uw krachten |
| als van een adelaar, |
| Hij maakt wie Hem verwachten |
| al zijn beloften waar. |
| 2
| Gij armen en verdrukten |
| ziet uit naar Hem, die u bevrijdt; |
| gebeukten en gebukten, |
| in zijn rijk is gerechtigheid. |
| Gij die, uzelf tot schade, |
| des Heren weg verliet, |
| de Heer is vol genade, |
| voor eeuwig toornt Hij niet, |
| Hij die voor u blijft zorgen, |
| de zonden van u doet |
| als de avond van de morgen, |
| ja, kwaad vergeld met goed. |
| 3
| De Heer is als een vader, |
| die voor zijn kinderen 't beste wil; |
| wie Hem vertrouwend naad'ren, |
| die geeft Hij rust, die maakt Hij stil. |
| Hij immers kent ons broze |
| bestaan, want stof zijn wij, |
| een teer geluk, als rozen |
| zo schoon, zo snel voorbij; |
| als gras zijn wij, als blaren, |
| wanneer de najaarswind |
| door 's levens boom komt varen, |
| wie is er die ze vindt? |
| 4
| Maar 't rijk van Gods genade |
| staat vast en blijft in eeuwigheid. |
| Zijn trouw komt hun te stade, |
| die Hem getrouw zijn toegewijd. |
| Gij engelen, sterke helden, |
| die doet zij heilig woord, |
| nooit moede ons te melden |
| al wat gij van Hem hoort, |
| looft Hem, gij zult Hem geven |
| de lof van 't gans heelal; |
| en gij mijn ziel, mijn leven, |
| loof gij Hem bovenal! |
| |
| |
| |