Gezang 487

1	De Heer heeft mij gezien en onverwacht
	ben ik opnieuw geboren en getogen.
	Hij heeft mijn licht ontstoken in de nacht,
	gaf mij een levend hart en nieuwe ogen.
	Zo komt Hij steeds met stille overmacht
	en zo neemt Hij voor lief mijn onvermogen.

2	Hij doet met ons, Hij gaat ons in en uit.
	Heeft in zijn handen onze naam geschreven.
	De Heer wil ons bewonen als zijn huis,
	plant als een boom in ons zijn eigen leven,
	wil met ons spelen, neemt ons tot zijn bruid
	en wat wij zijn, Hij heeft het ons gegeven.

3	Gij geeft het uw beminden in de slaap,
	Gij zaait uw naam in onze diepste dromen.
	Gij hebt ons zelf ontvankelijk gemaakt
	zoals de regen neerdaalt in de bomen,
	zoals de wind, wie weet waarheen hij gaat,
	zo zult Gij uw beminden overkomen.

Liedboek voor de Kerken 1973