| 1
| De rijke kwam tot Jezus |
| en vroeg Hem: goede Meester, |
| hoe word ik zalig? Leer mij |
| te leven. Maar de Heer zei: |
| gij hebt toch de geboden: |
| niet stelen en niet doden, |
| niet liegen, niet hoereren, |
| vader en moeder eren? |
| Wij trekken in karavanen, |
| wij willen langs vaste banen |
| met pak en zak naar de hemel, |
| wij hebben de weg bepaald. |
| Maar God zegt dat onze kemel |
| moet door het oog van de naald. |
| 2
| De rijke zei: ik lette |
| van jongsaf op die wetten |
| en deed wat zij mij zeiden. |
| Ik heb steeds onderscheiden |
| het goede van het kwade. |
| Ik ben aan moeder, vader |
| met heel mijn hart gehoorzaam |
| en volg hen waar zij voorgaan. |
| Wij trekken in karavanen, |
| wij willen langs vaste banen |
| met pak en zak naar de hemel, |
| wij hebben de weg bepaald. |
| Maar God zegt dat onze kemel |
| moet door het oog van een naald. |
| 3
| En Jezus zag de rijke |
| en dacht: hoe kan een rijke |
| ooit tot de hemel ingaan? |
| Hij zei: gij hebt veel dingen, |
| maar een ontbreekt u: armoe. |
| Word arm nu met de armen |
| en volg mij om te erven |
| leven dat niet kan sterven. |
| Wij trekken in karavanen, |
| wij willen langs vaste banen |
| met pak en zak naar de hemel, |
| wij hebben de weg bepaald. |
| Maar God zegt dat onze kemel |
| moet door het oog van een naald. |
| 4
| Heer, wij zijn droef te moede. |
| Wij zoeken naar het goede, |
| maar het zijn harde woorden |
| die wij U spreken hoorden. |
| Kunnen wij niets behouden? |
| Zendt Gij ons in de koude |
| en wilt alleen verwarmen |
| die arm zijn met de armen? |
| Wij trekken in karavanen, |
| wij willen langs vaste banen |
| met pak en zak naar de hemel, |
| wij hebben de weg bepaald. |
| Maar God zegt dat onze kemel |
| moet door het oog van een naald. |
| |
| |
| |