Door: Anne-Mieke Vermeulen
VOORAF
Dimitrof was een Bulgaars communist. Hij vluchtte uit zijn land naar Berlijn, omdat hij gezocht werd op grond van valse beschuldigingen. Op 9 maart 1933 werd hij te Berlijn opgepakt en beschuldigd van het in brand steken van de Rijksdag (het parlementsgebouw in Berlijn) op 27 februari van dat jaar. Op 21 september begon het "Leipziger Proces", alwaar Dimitroff op een meesterlijke manier zijn eigen verdediging voerde en de fascistische leugenmachine ontmaskerde. De Rijksdagbrand bleek een provocatie van de Nazi’s om op grote schaal communisten op te pakken. Het "proces" bleek een schijnproces. Door de grote internationale belangstelling van de media voor het proces werd de mislukking wereldkundig. Onder druk van de publieke opinie moest Dimitrof worden vrijgelaten.1
Dimitrof was Algemeen secretaris van de Derde Internationale Op het zevende wereldcongres van de Comintern op 2 augustus 1935! Hield hij een rede met de titel: "Eenheid tegen het fascisme: Het offensief van het fascisme en de taak van de Communistische Internationale in de strijd om de eenheid van de arbeidersklasse tegen het fascisme"2 Dimitrof wees hierin op een niet mis te verstane manier op de aard en het gevaar van het fascisme. Hij gaf ook aan hoe het fascisme bestreden dient te worden. In het onderstaande baseer ik mij op deze rede van Dimitrof.
INLEIDING
Nazistische praktijken in de Duitse Bundeswehr. Internetpagina’s van neo-nazi’s. Asielzoekerscentra die in Duitsland in de as worden gelegd. De dreiging van Amerika om Irak binnen te vallen. Zogenaamde illegalen die als misdadigers in Nederlandse gevangenissen worden vastgehouden. Buitenlanders die in Frankrijk van de ene op de andere dag rechteloos, papierloos "Sans Papiers" zijn geworden: De familie Günüs die na jaren in Nederland geheel rechteloos door Staatssecretaris Schmitz toch naar Turkije terug wordt gestuurd. Iraniërs die door deze zelfde Staatssecretaris zijn uitgewezen zonder dat zij op de hoogte was van de situatie in Iran. Bolkestein die meent communisten "ter verantwoording" te moeten roepen. Sonja Barend die aan een uitkeringsgerechtigde vraagt of hij wel verantwoord handelde toen hij besloot kinderen te willen. Gebeurtenissen en incidenten die los van elkaar staan of is er meer aan de hand?
DE RELATIE TUSSEN FASCISME EN KAPITALISME
Mensen, anti-fascisten (vaak communisten) die de dertiger jaren hebben meegemaakt herkennen het patroon. Het kapitalisme bevindt zich wereldwijd in een crisis, Het grootkapitaal probeert deze crisis overal af te wentelen op de schouders van de werkende mensen. Alleen de intensiteit en brutaliteit waarmee dat gebeurt verschilt en is afhankelijk van de omvang van de crisis op continentaal of nationaal niveau en de tegenkrachten die kunnen worden ingezet. De massa van werkenden en werklozen zal aan de lijve ondervinden waar het kapitalisme toe leidt en op een zeker moment in verzet komen. We hebben gezien hoe in Frankrijk en Duitsland de werklozen de laatste tijd massaal de straat op gegaan zijn. In eigen land zien we hoe het veelgeprezen poldermodel leidt tot een tweedeling in de maatschappij tussen rijk en arm; tussen mensen die gezondheidszorg wel kunnen betalen, desnoods in privé-klinieken en zij die dat niet meer kunnen; tussen mensen die toegang hebben tot een goede opleiding en zij die dat niet meer hebben; tussen hen die op het randje van de afgrond leven of daar al in terecht gekomen zijn en zij die twee grote auto’s voor de deur hebben, drie keer per jaar op een verre vakantie gaan en een tweede huis in een warm land hebben Als die massa dan bovendien bewust wordt van het feit dat deze crises in het kapitalisme onvermijdelijk zijn omdat ondernemers binnen het kapitalistische systeem meer winst moeten maken dan hun concurrent. Als de massa zich realiseert dat dit leidt tot overproduktie en massa-ontslagen (de ondernemer moet immers zoveel mogelijk afzetten tegen zo laag mogelijke kosten, dus produceren met zo weinig mogelijk mensen). Als de massa dus in gaat zien dat de maatschappij anders ingericht moet worden en de produktiemiddelen (de bedrijven en fabrieken en de grondstoffen om de produkten te maken) in handen van die massa moeten komen en niet in handen mogen zijn van enkele kapitalisten. Als de massa kortom heeft ingezien dat het enige perspectief het socialisme en uiteindelijk het communisme is, waar eenieder werkt naar vermogen en krijgt naar behoefte, dan is het socialisme nabij. En juist dit wil de kapitalist voorkomen, want hij zal zijn private eigendom, zijn winstgevende onderneming, de bron van zijn persoonlijke welvaart in moeten leveren voor het welzijn van de massa. En dat wil hij niet. Daarom zal hij en zijn gehele klasse er alles aan doen om te voorkomen dat de massa tot deze inzichten komt, zal hij er alles aan doen om de revolutie te voorkomen. Wanneer de methodes van parlementarisme en de burgerlijke democratie niet meer voldoen om het kapitalisme in stand te houden zal de klasse van kapitalisten en haar handlangers er niet voor terugdeinzen haar positie desnoods met geweld te bevechten. Zij gaat daarin zelfs zover dat zij het fascisme de vrije hand geeft, de weg voor hem bereid en met hem collaboreert. Krupp, IG Farben, Mercedes, Philips tijdens de Tweede Wereldoorlog 3 zijn hiervan de meest uitgesproken voorbeelden. Het fascisme ontpopt zich zo als: "De openlijke terroristische diktatuur van de meest reaktionaire, meest chauvinistische, meest imperialistische elementen van het financierskapitaal"4 en "het heftigste offensief van het kapitaal tegen de werkende massa"5
Maar ook de recente uitspraken van Bolkestein - die communisten (die immers vanuit hun overtuiging anti-fascisten bij uitstek zijn) zwart probeert te maken - zonder echter in staat te zijn daarvoor steekhoudende argumenten leveren - kunnen in dit licht gezien worden. Immers door communisten als imbecielen en misdadigers af te schilderen bemoeilijkt hij althans objectief de mogelijkheden voor communisten om de massa te bereiken en het voortouw te nemen in de anti-fascistische strijd. Objectief versterkt Bolkestein dus juist de fascisten door de communisten te verzwakken.
DE AARD VAN HET FASCISME
Wanneer en waar de communistische beweging niet in staat is de massa te overtuigen van haar standpunten ligt het gevaar levensgroot op de loer dat deze massa in grote getale in de val van de fascistische demagogie zal lopen. Want: "Het gelukt het fascisme, de massa te winnen, omdat het op demagogische wijze een beroep doet op haar meest nijpende noden en behoeften. Het fascisme wakkert niet alleen de diep in de massa gewortelde vooroordelen aan, maar spekuleert tevens op de beste gevoelens van de massa - op haar gevoel voor rechtvaardigheid en soms zelfs op haar revolutionaire tradities"6
Het zal voor iedereen duidelijk zijn hoe de Nazi’s in Duitsland en hun Europese handlangers in de dertiger jaren wat dit betreft te werk gingen. De massale werkloosheid en armoede veroorzaakt door de kapitalistische crisis boden een dankbare voedingsbodem. Anti-semitisme was in Europa geen vreemd verschijnsel en deze gevoelens werden gevoed en misbruikt als wapen tegen het Communisme door alle Joden voor te stellen als Bolsjewisten. De fascisten schilderden zichzelf af als socialisten die opkomen voor de belangen van de arbeiders kleine boeren en middenstanders en hun overnemen van de macht als een revolutie. Ze speelden in op nationale gevoelens die als gevolg van het Verdrag van Versailles na de Eerste Wereldoorlog een flinke deuk hadden opgelopen. We hoeven er hier toch niet verder op in te gaan waar dat toe geleid heeft en wat het ware gezicht van het Nazi-fascisme was?
Maar hoe staat het er vandaag de dag voor met het fascisme? Er zijn groeperingen van neo-nazi’s van West-Europa tot Amerika en Japan. Zij propageren openlijk de Nazistische ideologie van weleer. Anti-semitisme of meer algemene buitenlandershaat, blanke superioriteit (die onder de term White Power ook onder de Nederlandse schooljeugd wordt gepropageerd en ingang vindt), ontkenning van de Holocaust en Hitlerverering zijn de kernbegrippen van hun ideologie. Amerikaanse Internet-providers bieden zonder gewetensbezwaren een wereldwijd platform aan deze groeperingen, die zo straffeloos Hitler’s volledige "Mein Kampf" kunnen plaatsen.
In burgerlijke democratieën kunnen fascistische partijen op legale wijze door verkiezingen in het parlement komen. In Nederland zijn deze partijen door onderlinge verdeeldheid en weinig charismatische leiders niet groot. In Duitsland behaalde de Repulikaner bij deelstaatverkiezingen 5% tot 8% van de stemmen, Het Vlaams Blok in België behaalde in 1995 landelijk 8% van de stemmen. Hun invloed in Antwerpen is echter nog veel groter. Het Front National in Frankrijk behaalde in 1997 15% van de stemmen. In 1995 kreeg de partij drie burgemeestersposten en in 1997 werd Catherine Mégret, de vrouw van partij-ideoloog Bruno Mégret, burgemeester van Vitrolles (bij Marseille). De programma’s van deze partijen laten aan duidelijkheid niets te wensen over. Het principe van "eigen volk eerst" is bij allen duidelijk herkenbaar. Zij spelen daarbij in op de gevoelens van frustratie bij de massa over hoge werkloosheidscijfers en wakkeren vooroordelen over autochtonen aan. De Republikaner namen het in een publikatie op voor de Bundeswehr en verdedigden de "conservatieve" elementen in het Duitse militaire apparaat, "die het moreel van de Duitse soldaat hoog moesten houden". Ondanks hun verwerpelijke ideologieën worden deze partijen in de burgerlijke democratieën niet verboden en zijn zij (voor zover zij over internetpagina’s beschikken) via officiële parlementaire "Websites" te raadplegen.
Tot zover is alles vrij duidelijk. Voor wie zich enigszins in de geschiedenis van de Tweede wereldoorlog en wat daaraan voorafging heeft verdiept is het niet moeilijk hierin het fascisme van de oude nazi’s te herkennen. Toch is het schrikbarend hoeveel mensen zich nog door hun praatjes aangesproken voelen.
Maar er is meer aan de hand. In het Duitse leger wordt een groeiend aantal gevallen geconstateerd van soldaten die de Hiter-groet brengen en in hun vrije tijd allochtonen mishandelen. In 1997 waren er (tot en met November) 160 van dergelijke "incidenten" gemeld; In 1996 waren dat er nog 44. Video’s werden gemaakt en vertoond met beelden die doen denken aan de gruweldaden van de Wehrmacht onder Hitler. Het Duitse tijdschrift "Bild" publiceerde foto’s uit de video van een in scene gezette executie, een verkrachting, ophangingen en mishandelingen van "burgers" . Hoge officieren van de Bundeswehr waren hiervan al meer dan een jaar op de hoogte en hebben er niets aan gedaan. De Duitse regering geeft toe dat het aantal incidenten daarmee in het afgelopen jaar is "verdubbeld". De "Stern"7 onthulde dat een hoge officier van de Bundeswehr in zijn kantoor een foto van Hitler aan de muur heeft hangen en dat een parachutisten eenheid de geboortedag van Hitler en het uitbreken van de oorlog viert. Het Duitse leger heeft militaire voertuigen geschonken aan het "Kameradenwerk Korps Steiner" een groep SS-veteranen, genoemd naar Felix Steiner een generaal van de Waffen SS.
In december van het vorige jaar werd bovendien bekend dat één van de bekendste Neo-Nazi’s Manfred Roeder op 24 januari 1995 op uitnodiging een toespraak heeft gehouden voor officieren van de "Führungs-akademie" van de Bundeswehr in Hamburg. De 68-jarige Roeder gaat er prat op dat hij op 15-jarige leeftijd soldaat bij de Wehrmacht was. Op 16-jarige leeftijd vocht hij als vrijwilliger tegen het Rode Leger. Hij schreef in 1973 het voorwoord in het boek "Die Auschwitz-Lüge" van zijn vriend en ex-SS-er Thies Christophersen. In 1994 richtte hij het "Deutsch-Russischen Gemeinschaftswerke" op, dat tot doel heeft Duitsers te hervestigen in het voormalige Oost-Pruisen. Daarover ging ook zijn toespraak voor de officieren van de akademie. Hij sprak er over "etnisch-Duitse" Russen die zich gingen vestigen in Kaliningrad, een Russiche enclave aan de Baltische zee, die tot de val van Hitler Köningsberg heette. De Duitse nationalisten zijn er op uit om Kaliningrad uiteindelijk over te nemen. Bij de oprichting van zijn organisatie maakte Roeder gebruik van zijn relaties binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken van voormalig meesterspion Klaus Kinkel. De staf van Kinkel gaf goedkeuring aan Roeder’s organisatie en schonk "voertuigen", "gereedschappen" en een som gelds. De "Deutsch-Russichen Gemeinschaftwerke" sluit dan ook prima aan bij het officiële Duitse beleid dat financiële steun geeft aan de hervestiging van "etnische Duitsers" uit Oost-Europa.De verantwoordelijke minister Rühe van Defensie bagatelliseert dit alles. Hij spreekt over incidenten en dat zijn ministerie niet op de hoogte was van het feit dat Roeder een Nazi is. De berichten worden afgedaan als provocaties van links, zonder dat de feiten echter tegengesproken worden.
Ook de Duitse politie gaat zich te buiten aan fascistisch gedrag, zoals blijkt uit een rapport van nota bene Amnesty International.8 Duitse politiemensen zouden geweld hebben gebruikt bij arrestaties en de arrestanten (voornamelijk allochtonen en asielzoekers) hebben onderworpen aan "wrede, onmenselijke en mensonwaardige behandeling of straf" Zij deden dit vaak vanuit racistische motieven, aldus Amnesty. De arrestanten werden gestompt, geschopt en met de gummiknuppel geslagen. Volgens Amnesty gaat het niet om incidenten, maar is er sprake van "een duidelijk patroon van mishandelingen" Deze conclusies komen overeen met die van het vorige rapport van Amnesty. De gevallen waarvan de organisatie daarin melding maakte zijn voor het merendeel slechts zeer onvolledig onderzocht.
Duitsland staat in deze ontwikkelingen niet alleen. Een zelfde soort verhaal zou evengoed over bijvoorbeeld het Belgische leger en de politie geschreven kunnen worden. Denk maar aan de hele geschiedenis rond de bende van Nijvel, die in de doofpot is gestopt en daardoor nooit is opgehelderd, maar waarover hardnekkige geruchten gaan dat daarbij rechts-extremistische elementen uit het Belgische leger zouden zijn betrokken. En ook de Belgische politie is berucht om de hardhandige wijze waarop allochtone jongeren worden behandeld, zelfs met de dood als gevolg.9
En hoe zit het in Nederland? Wat te denken van het politieoptreden tijdens de Eurotop, waarbij honderden onschuldige demonstranten werden gearresteerd "onder verdenking van lidmaatschap van een criminele organisatie"! En wat van asielzoekers die maanden lang (18 maanden komt voor) als misdadigers in gevangenissen gezet worden. En Schmitz die politieke vluchtelingen uit Iran uitzet of de VVD dat een proefballonnetje oplaat of het niet mogelijk is een grens te stellen aan het aantal vluchtelingen dat toegelaten kan worden. Wat is eigenlijk het wezenlijke verschil met het "Vol is vol" van Janmaat?
Het voorbeeld van Sonja Barend (die we er zeker niet van willen beschuldigen fasciste te zijn) geeft aan hoezeer het kapitaal, haar media en haar demagogische bewindslieden er in geslaagd zijn uitkerings-gerechtigden te criminaliseren. Sonja vroeg zich in alle ernst af of de man in die situatie van armoede er wel met zijn vrouw voor had moeten kiezen om kinderen te nemen. Zelfs iemand als Sonja, is blijkbaar zo vervreemd van de werkelijkheid dat zij een vraag durft te stellen die een neo-nazi niet zou hebben misstaan. Het voorbeeld van Sonja is symptomatisch voor het denken van veel mensen, die zich emotioneel laten bespelen, zonder na te denken over wat werkelijk aan de hand is. De schuld hiervoor ligt bij die bewindslieden en media die op demagogische wijze suggereren dat frauderen met een uitkering misdadig zou zijn, daarmee inspelend op het rechtvaardigheidsgevoel van de massa. In werkelijk-heid zoeken deze uitkeringsgerechtigden natuurlijk slechts naar manieren om het hoofd boven water te houden. Het is niet de schuld van de uitkeringsgerechtigde dat hij op een eerlijke manier niet in staat is zijn gezin te onderhouden. Het is de schuld van een neo-liberaal beleid dat (in een kapitalistische maatschappij waar socialistische tegenkrachten praktisch zijn weggevallen) de zo fel bestreden sociale voorzieningen net zo makkelijk opzij schuift als vluchtelingen. Want ook voor wat betreft de vluchtelingen spelen bewindslieden en de burgerlijke media in op het rechtvaardigheidsgevoel van de massa, door te suggereren dat er een onderscheid bestaat tussen politieke en economische vluchtelingen. Als we al die economische vluchtelingen maar toe zouden laten, zo argumenteren zij, dan doen we daarmee de politieke vluchtelingen die het echt nodig hebben tekort. Zij gaan daarbij voor het gemak maar voorbij aan het feit dat de erbarmelijke economische situatie in de landen van herkomst van deze zogenaamd economische vluchtelingen het gevolg zijn van een politiek beleid van het grootkapitaal. Immers landen die in moeilijkheden zitten worden via het IMF financieel en daardoor ook politiek afhankelijk gemaakt van het grootkapitaal en door het rijke westen nog verder leeggeplunderd. Onze relatieve welvaart wordt (nog) in stand gehouden door hun armoede.
En met dit neo-liberale beleid wordt de weg geëffend voor fascistische tendenzen en uiteindelijk een fascistische dictatuur. Van de huidige Nederlandse situatie naar de Duitse is maar een stap en van de huidige situatie in Duitsland naar een fascistische dictatuur slechts de volgende. Voor de toekomst van Europa en de wereld (want het fascisme is immers een wereldwijde kapitalistisch dreiging, die de kop opsteekt overal waar het kapitalisme in een crisis geraakt). Met evenveel recht hadden we dan ook kunnen schrijven over Turkije en de onderdrukking van de Koerden, Indonesië waar in de huidige diepe crisis de Chinezen als zondebok worden bestookt, of Amerika dat het imperialisme nodig heeft om zijn positie als wereldleider te handhaven tegenover Europa, het Nabije Oosten en Rusland om zijn oliebelangen te garanderen.
EENHEID TEGEN HET FASCISME TOEN EN NU
Nog kan het fascisme gekeerd worden. Laten we echter de waarschuwing van Dimitrof ter harte nemen, die immers het gelijk van de geschiedenis
aan zijn zijde heeft gekregen waar hij er op wijst dat het ontoelaatbaar is het fascistische gevaar te onderschatten en: "….een opvatting die thans bestaat, dat in de landen van de "klassieke" burgerlijke demokratie geen
voedingsbodem voor het fascisme aanwezig is. Zulke opvattingen konden en kunnen een vermindering van de waakzaamheid tegenover het fascistische gevaar bevorderen en de mobilisatie van het proletariaat in de strijd tegen het fascisme bemoeilijken."10 Met andere woorden: De gedachte dat het fascisme "bij ons" geen kans heeft is zeer gevaarlijk en onjuist. Immers: het fascisme is het onvermijdelijke gevolg van ontwikkelingen in het kapitalistische systeem ten tijde van crisis. Daarom moeten we "…bereiken dat een zo breed mogelijk eenheidsfront wordt geformeerd, met behulp van de gemeenschappelijke akties der arbeidersorganisaties van verschillende richtingen, voor de bescherming van de levensbelangen van de werkende massa.
Dat betekent te eerste: de gemeenschappelijke strijd voor het in werkelijkheid afwentelen van de gevolgen van de crisis op de schouders van de heersende klassen, op de schouders van de kapitalisten, de landheren, - kortom: op de schouders van de rijken.
Ten tweede: de gemeenschappelijke strijd tegen alle vormen van het fascistische offensief, voor de verdediging van de veroveringen en de rechten van de werkers, tegen de liquidatie van de burgerlijk-democratische vrijheden.
Ten derde: de gemeenschappelijke strijd tegen het naderende gevaar van de imperialistische oorlog; - een zodanige strijd , die de voorbereiding van de oorlog kan bemoeilijken.
Wij moeten voortdurend de arbeidersklasse voorbereiden op een snelle verandering van de vormen en methoden van de strijd bij de wijziging van de omstandigheden. Al naar gelang de beweging groeit, en de eenheid van de arbeidersklasse hechter wordt, moeten wij verder gaan en de overgang van de verdediging naar de aanval op het kapitaal voorbereiden en daarbij de koers zetten naar het organiseren van de politieke massastaking" (..….) "De kommunisten kunnen en moeten natuurlijk geen ogenblik van hun eigen zelfstandig werk voor de communistische opvoeding, organisatie en mobilisatie van de massa afzien. Om echter de arbeider de weg naar de eenheid van aktie te verzekeren, moet men tegelijkertijd streven naar overeenkomsten, zowel op korte als op lange termijn, voor gezamenlijk optreden met de sociaal-democratische partijen, de reformistische vakverenigingen en andere organisaties van de werkers tegen de klasse-vijanden van het proletariaat."11
De rede van Dimitrof tijdens de Komintern van 1935 had een enorme impact. Ook in de CPN miste dit zijn uitwerking niet. Op het partijcongres van 25 december 1935 werden besluiten genomen, waarvan de kern als volgt luidde: "De ligging van Nederland en zijn koloniën en zijn rol in het wereldgebeuren maken het waarschijnlijk dat Nederland in een volgende oorlog niet neutraal zal zijn. De… veroveringszucht van het Duitse imperialisme (maakt) het gevaar van een verlies van zijn onafhankelijkheid zeer groot. De NSB bereidt de uitlevering van Nederland aan het Duitse Nazi-imperialisme voor, samen met andere groeperingen van het fascisme en zelfs met behulp van direct door de Duitse regering bestuurde organisaties en een net van Gestapo-spionnen, wier werkzaamheden door de Colijn-regering oogluikend worden toegelaten." De conclusie luidde: "Bij een mogelijke poging tot overweldiging van Nederland door nazi-Duitsland kan de oorlog het karakter krijgen van een bevrijdingsoorlog. De taak van de CPN zou in een dergelijk geval daarin bestaan , dat zij, terwijl zij de onverzoenlijke strijd voert voor de beveiliging van de economische en politieke posities der arbeiders, werkende boeren en middenstanders, gelijktijdig de arbeidersklasse oproept de bevrijdingsoorlog te voeren en niet toe te laten dat de Nederlandse bourgeoisie het met de aanvallende mogendheden op een accoord gooit.12 De CPN heeft er steeds al het mogelijke aan gedaan het volksverzet als eenheidsfront te organiseren. Ondanks tegenwerking van met name de SDAP, slaagde de partij er toch in de arbeiders in de bedrijven en binnen de vakbond en de werklozen in de werklozenbeweging "Eendracht maakt Macht" op grote schaal te verenigen. Het hoogtepunt werd pas tijdens de bezetting bereikt met de Februaristaking van 1941.13
Dimitrof maakt duidelijk dat de gezamenlijke strijd van alle werkenden en werklozen, van alle arbeiders nodig is: "nog voor de meerderheid van de arbeidersklasse zich verenigt tot de strijd voor de omverwerping van het kapitalisme en de overwinning van de proletarische revolutie"14 want: ..wij verdedigen in de kapitalistische landen ieder duimbreed der burgerlijk-democratische vrijheden, waarop het fascisme en de burgerlijke reactie een aanslag doen, omdat de belangen van de klassenstrijd van het proletariaat dit eisen!"15
De situatie in de wereld op dit moment is echter een hele andere. Destijds werd een imperialistische herverdeling van machtsverhoudingen gekoppeld aan de strijd tegen het communisme onder leiding van de Sovjet-Unie. De Sovjet-Unie wilde voor alles de vrede, die zeer hard nodig was voor de opbouw van het land. Het fascisme werd dan ook door communisten op alle fronten fel bestreden.
Momenteel zien we wederom een strijd om herverdeling van de macht in de wereld. Het Amerikaanse kapitaal probeert haar machtsbasis in het Midden-Oosten te handhaven of te vergroten door te dreigen met een oorlog tegen Irak. In de Arabische wereld wordt gereageerd met weliswaar anti-Amerikaanse en anti-imperialistische, maar ook religieus-fundamen-talistische tendenzen. Azië verkeert in een ernstige economische crisis, waarvan de gevolgen nog niet te overzien zijn. Het Europese kapitaal is bezig haar eigen blok te vormen. De fascistische tendenzen zijn duidelijk.
VOORWAARDEN VOOR DE STRIJD
Of het fascisme verder zal groeien en uiteindelijk weer aan de macht zal komen: "..hangt van ons zelf af, - van de arbeiders, de boeren, van alle werkers!
Het voorkomen van de overwinning van het fascisme hangt in de eerste plaats van de strijdaktiviteit van de arbeidersklasse zelf af, van de aaneensluiting van haar krachten tot een eensgezind strijdleger tegen het offensief van het kapitaal en het fascisme…."16
Om dit te bereiken moeten we de arbeidersklasse (alle loonafhankelijke werkende mensen en werklozen) aantonen wat het fascisme werkelijk is, namelijk: "De openlijke terroristische diktatuur van de meest reaktionaire, meest chauvinistische, meest imperialistische elementen van het financierskapitaal"17
"Dit hangt in de tweede plaats af van het voorhanden zijn van een krachtige revolutionaire partij, die de strijd van de werkers op de juiste wijze leidt….."18
Van een sterke wereldwijde communistische beweging is momenteel geen sprake. Toch is het communisme op geen stukken na dood, zoals door de reactie in haar media veelvuldig wordt gesuggereerd en pogingen als die van Bolkestein ten spijt. De communistische beweging krabbelt weer overeind en zal kwantitatief en kwalitatief groeien en de leiding van de anti-fascistische strijd op zich nemen.
"Dit hangt ten derde af van de juiste politiek van de arbeidersklasse jegens de boeren en de kleinburgerlijke massa in de stad. Deze massa moet men nemen zoals zij is, en niet zoals wij ze zouden willen zien. Alleen in het proces van de strijd zal zij haar twijfel en weifelingen overwinnen…"19
De boeren en kleine zelfstandigen ervaren ook vandaag de dag aan den lijve dat het grootkapitaal en haar regering ook hun grootste vijand is. Voor hogere ambtenaren en hogere kaders in het bedrijfsleven is dit minder duidelijk. Zij lijken wel te varen bij de kapitalistische economie. Wanneer het groot-kapitaal terug moet grijpen op fascistische methodes en uiteindelijk de fascistische dictatuur, dan kan ook hun geweten in het nauw komen, al zullen velen uit opportunisme de zijde van de fascisten kiezen, of passief mee deinen op de ontwikkelingen. Het eenheidsfront moet die elementen uit de kleinburgerij die tot verzet tegen het fascisme komen in zich opnemen.
En tenslotte hangt dit "…. af van de waakzaamheid en de tijdige akties van het revolutionaire proletariaat. Men mag zich niet door het fascisme laten overrompelen, het initiatief niet aan het fascisme overlaten; men moet het fascisme beslissende slagen toebrengen, wanneer het er nog niet in geslaagd is om zijn krachten te verzamelen, - niet toelaten, dat het zich verankert - bij iedere stap de afweer tegen het fascisme organiseren: niet toelaten dat het nieuwe posities veroverd."20
Ik hoop met het bovenstaande duidelijk te hebben gemaakt dat het fascisme inherent is aan het kapitalisme in crisis. Ik hoop ook duidelijk gemaakt te hebben dat fascistische tendenzen ook in Europa en in Nederland toenemen, een steeds duidelijker stem krijgen en meer en meer geaccepteerd worden. De demagogie van mensen als Bolkestein dragen in belangrijke mate hieraan bij. Tenslotte hoop ik dat deze SPEERPUNT en dit artikel bij zullen dragen aan een eensgezind optreden tegen deze tendenzen.
Concreet zal dit optreden moeten beginnen met een breed verzet tegen het afbraakbeleid van Paars, dat van de zo fel bestreden sociale voorzieningen in ons land niets heeft heel gelaten. Immers: de tweedeling en de armoede die dit beleid met zich meebrengt creëren een voedingsbodem voor fascisme! Daarnaast moet gestreden worden tegen de afbraak van burgerlijke democratische vrijheden; het doel van de Europese Unie van het grootkapitaal.
De strijd tegen de afbraak van burgerlijke verworvenheden is daarmee tevens de strijd tegen het fascisme! Een eensgezinde en strijdvaardige werkende klasse onder leiding van een sterke partij is nodig om dit tot stand te brengen.
1 Zie H. en A. Luttikhuizen; Rijksdagbrand, 65 jaar geleden in: Manifest; 16e jaargang; nr. 4; 26 februari 1998
2 Georgi Dimitrof; Eeenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938
3 Een interessant boek in dit verband is van Wim Klinkenberg; Prins Bernhard, een politieke Biografie; Onze Tijd; Amsterdam 1979. In dit goed gedocumenteerde boek geeft Klinkenberg niet alleen inzicht in de rol van Prins Bernhard voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar ook van het internationale grootkapitaal.
4 Georgi Dimitrof; Eeenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p.7
5 Georgi Dimitrof; Eeenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p. 11
6 Georgi Dimitrof; Eeenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p. 9
8 Amnesty International "Continuing Pattern of Police Ill-treatment"
9 Zie o.a. Solidair nr 44, 12 november 1997 en Solidair nr. 2, 15 januari 1998
10 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p. 18
11 Georgi Dimitrof; Eeenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; pp. 30/31
12 P. de Groot; De dertiger jaren 1930 - 1935; Pegasus; Amsterdam 1965 p. 220
13 P. de Groot; De dertiger jaren 1930 - 1935; Pegasus; Amsterdam 1965 ; pp 215, 216. Zie ook in deze SPEERPUNT: A. Atsma; De Februaristaking
14 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p. 26
15 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p. 28
16 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p. 20
17 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p.7
18 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p.20
19 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p.20
20 Georgi Dimitrof; Eenheid tegen het fascisme; Pegasus; Amsterdam; 1938; p.20.