door Adam Atsma
Op 16 maart van dit jaar publiceerde het Vaticaan een kort (!) document: 'Wij herinneren ons, een overweging over de Holocaust' Deze publikatie had ten doel eindelijk &emdash; na 53 jaar &emdash; het stilzwijgen te verbreken over de rol van het Vaticaan met betrekking tot de massale Jodenvernietiging door de fascisten in de Tweede Wereldoorlog. Met name de positie en de rol van Paus Pius XII was voor miljoenen na de oorlog een zaak van vele, tot heden onbeantwoorde vragen. De ruim 6 miljoen-voudige moord op en vergassing van Europese Joden in de Duitse en Kroatische vernietigingskampen was geen natuurgebeuren, maar mensenwerk! Al vóór en tijdens, maar vooral ná de Tweede Wereldoorlog werden de Christelijke kerken &emdash; en dan hoofdzakelijk het Vaticaan &emdash; door miljoenen mensen over de gehele wereld beschuldigd van medeplichtigheid aan deze massamoord! Juist vanwege hun stilzwijgen hierover in die jaren! Deze miljoenen mensen verweten het Vaticaan dat zij; zéker in de jaren '30 - '40 de macht en invloed had gehad om dit te voorkomen, maar dat politieke en religieuze belangen veelal zwaarder hadden gewogen; dat zij daarom bleef zwijgen, waardoor zij feitelijk de Duitse en Kroatische fascisten dekte in hun misdaden. Het Vaticaan wist al vóór de oorlog, door velen (r.k. geestelijken en anderen) daarover ingelicht af van de wrede vervolging van de Duitse Joden door de Nazi's, doch zweeg hierover! Tijdens de oorlog wist het Vaticaan (van r.k. geestelijken, maar ook uit vele andere bronnen) als een der eersten van het bestaan van de vele fascistische vernietigingskampen, doch zweeg ook tóen nog! Ook ná de oorlog, toen allengs alle feiten en gruwelijkheden van de fascisten tegen de Joden, zigeuners, communisten, socialisten en vele andere groeperingen bekend werden, bleef het Vaticaan zwijgen...
Voor miljoenen katholieken was en is dit zwijgen onverteerbaar en velen verlieten de r.k. kerk, omdat zij vonden dat de kerk door dit stilzwijgen medeschuldig was. Gezien de zeer vele feiten (documen-ten!) afkomstig van het Vaticaan en haar hoogste leiding zelf, is deze conclusie volkomen terecht zoals uit dit artikel zal blijken, maar oordeelt u zelf. In de verklaring van 16 maart j.l. heeft het Vaticaan zelfs de euvele moed de schuld voor de vervolging en uitroeiing van de Joden op de schouders van de gewone mensen te leggen. Geen enkel woord besteedt zij in deze verklaring over de enorme eigen schuld hier aan. Feitelijk zegt dit stuk het zo:
de gewone katholiek heeft onvoldoende gedaan om Auswitsch te voorkomen, heeft hierin helaas jammerlijk gefaald. De r.k. kerk &emdash; het Vaticaan &emdash; had hierop geen enkele invloed en valt dus niets te verwijten...
Anno 1998 blijft het Vaticaan nog steeds zwijgen over deze meest afgrijselijke periode uit de menselijke geschiedenis. Daar heeft het Vaticaan ook alle redenen toe, omdat zij vanaf het begin (1918 - 1919) het Europees fascisme met al haar middelen en invloed heeft gesteund, gesterkt en verdedigd! Het Vaticaan deed dit van ganser harte omdat zij vanaf de geboorte van het fascisme wist dat dit de grootste vijand was van het Socialisme!
In háár ogen was het goddeloze Communisme de allergrootste vijand van de r.k.kerk en dus van de mensheid. Het moést en mócht daarom met alle middelen bestreden en vernietigd worden, zelfs als dat doel bereikt moest worden door middel van de Tweede Wereldoorlog, via de Tweede Wereldoorlog, 60 - 70 miljoen doden, nog veel meer verminkten, weduwen en wezen, vluchtelingen enz.
Dáárom steunden de Pausen Pius XI en XII de fascisten Mussolini, Hitler, Salazar, Franco, Pavelic, Tiso, Pétain vanaf het begin en blééf hen steunen tot het eind van W.O.2 en zelfs nog daarna! Daarom beschermden zij talloze top Nazi-oorlogsmisdadigers zoals: Eichmann, Bormann, Barbie, Rauff, Mengele, enz. Hielp hen te ontvluchten &emdash; via kloosters en het Vaticaan &emdash; naar Zuid-Amerika of andere voor hun veilige toevluchtsoorden.
Voor het Vaticaan was de Tweede Wereldoorlog allereerst dé gelegenheid om door middel van het fascisme het communisme te vernietigen. Dat daarnaast tevens 6 miljoen Joden, ruim 1 miljoen zigeuners en tientallen miljoenen andere mensen (óók katholieken!) vermoord of gedood werden, accepteerde het Vaticaan zonder wezenlijk verzet of protest. Dát was nu eenmaal de prijs die de mensheid moest betalen voor de Vaticaanse 'Kruistocht tegen het Bolsjewisme'. Dat de fascisten en passant óók zo'n 3000 r.k. priesters vermoordden, deerde het Vaticaan blijkbaar ook niet, want ze blééf zwijgen! Wel verscheen er in 1940 van Pius XII een schrijven over het feit dat Portugal acht eeuwen terug onafhankelijk was geworden; in 1943 (na Stalingrad!) een uitvoerige handeling over het 'Mystieke Lichaam van Christus”...; in september 1943 een stuk van zijn hand over 'het nut van Bijbelstudie'... Op 9 april 1944 schrijft hij opnieuw, nú over het Grieks-Orthodoxe Christendom.... Op 15 april 1945 &emdash; toen de Russen al vóór Berlijn stonden &emdash; doet deze Paus een schriftelijke oproep tot ... Vrede! Na de oorlog publiceert deze Paus nog veel meer, maar geen enkel stuk over de joden en de oorlog. Wél in 1952 over de gezonken moraal, die zichtbaar werd door de mode: de korte rokjes! In 1954 schreef hij een uitvoerige lofzang op Bonifacius, die bij Dokkum werd vermoord door die 'heidense' Friezen...
Het Christendom is ideologisch gebaseerd op het Nieuwe Testament van de Bijbel. Daarin wordt verhaald over de Jood Jezus, zijn leven en bepaalde aan hem toegeschreven uitspraken zoals: 'Gij zult niet doden', 'Gij zult niet stelen', 'Hebt Uw naasten lief gelijk U zelve', enz. enz. Volgens het Niewe Testament was de boodschap van Jezus kort samengevat deze: alle mensen op aarde zijn gelijkwaardig, dus ongeacht verschil in ras, geloof of politieke overtuiging. Jezus &emdash; de Rabbi (= leraar) &emdash; uit Galilea, was een tegenstander van de clericale Joodse hiërarchie en haar onderdrukkend religieus leergezag. Deze Joodse clericale hiërarchie was bovendien veelvuldig verbonden met de Romeinse bezetter! Jezus was geen priester, maar een man uit het volk! Hij noemde de Joodse priesters 'pronkend uitgedoste heren, die anderen hun lasten oplegden waar ze zélf geen weet van hadden! ' Deze Jezus leerde uit de Thora (Joodse Bijbel) van de Profeten Mozes, Elia, Jesaja, de Maccabeeën en vele andere 'oproerkraaiers' dat je moest kiezen voor de armen en verdrukten, tegen de Pharao's en andere onderdrukkers en/of uitbuiters! Jezus koos voor de armen en vervolgden, Hij richtte ze op en bracht ze in beweging. Toen greep de machtige arm van Rome (de bezettende macht over Palestina) in en via een aanklacht van de Joodse Clerus werd hij ter dood veroordeeld. Maar de beweging ging door! Zijn volgelingen leefden de eerste 300 jaar na zijn dood in communes (gemeenten) volgens zijn leerstellingen. Allengs maar zeker traden in deze 'gemeenten' bepaalde personen (de bisschoppen) op de voorgrond &emdash; deze trokken de leiding naar zich toe en bepaalden vooral de 'waarheid' van Jezus uitspraken en handelingen. Toen al werd hierover door velen &emdash; die dan steevast van dwaalleer (ketterij) werden beschuldigd &emdash; anders gedacht en geoordeeld, Zie daarvoor de Brieven van Paulus!
De oorspronkelijk volkse en revolutionaire Jezusbeweging werd via de Concilies van Nicea (325 n.Chr.) en Chaldea (451 n.Chr.) tot staatskerk verheven, doordat de bisschoppen een akkoord sloten met de Romeinse Keizers-hiërarchie. De r.k.kerk riep zich uit tot de enig ware Christelijke kerk, onder leiding van de bisschop van Rome. Deze werd door zijn mede bisschoppen en passant verheven tot 'plaatsbekleder van Christus' en 'Stedehouder Gods op Aarde'. Vanaf dat moment heeft de r.k.hiërarchie zich vast gezet in een dogmatisch, onaantastbaar leergezag. Geldend niet alleen voor al háár aanhangers, maar in feite ook voor alle andere mensen op aarde! Alle mensen die dat niet konden geloven of wensten te accepteren, waren in haar ogen meteen 'ketters' en werden te vuur en te zwaard bestreden, vervolgd en/of uitgeroeid, bijvoorbeeld de oorspronkelijk katholieke Waldenzen en Albigenzen in Frankrijk of de Hussieten omstreeks 1400 in Tsjecho-Slowakije.
Een ander, wezenlijk onderdeel van de r.k. leerstellingen, was haar veroordeling van de Joden tot de 'moordenaars van Christus', met alle vreselijke gevolgen van dien... Al 1500 jaar lang werden door of namens de r.k.kerk de Joden in geheel 'Christelijk' Europa regelmatig en systematisch vervolgd, onderdrukt en uitgebuit: de Jodenpogroms! Na de 'kerkhervorming' in de 16-de eeuw onder leiding van Johannes Huss, Luther, Calvijn, Zwingli en vele anderen, kregen de Joden méér lucht. Ze konden nu vluchten &emdash; vooral de rijkere of intelectuele Joden &emdash; naar het 'ketterse' Holland, Engeland, Noord-Duitsland en de Scandinavische landen. Daar werden ze veel minder vervolgd en gediscrimineerd dan in alle andere Europese (r.k.) landen. De 'hervorming' was naast een zuivering van de r.k. kerkleer, zeker óók een poging tot terugkeer naar de gewone en simpel te begrijpen boodschap van Jezus. Was zeker óók een democratiseringsbeweging in de r.k. kerk! Niet langer in het Latijns preken, maar in de eigen landstaal. Niet langer van bovenaf opgelegd kerkelijk leergezag, maar door het volk zélf gekozen vertegenwoordigers voor de preek en kerkbestuur. Vooral ook zélf lezen van de bijbel, wat tot dan voor de 'gewone' katholieke gelovige verboden was, omdat de bijbel te moeilijk te lezen en te begrijpen zou zijn en daarom de mensen in verwarring zou brengen.
Tot de hervorming was de bijbel alleen maar vertaald, uit het Grieks in het Latijns, door de r.k.kerk (de vulgaat) en daardoor slechts voor zéér weinigen toegankelijk. Erasmus deed daarom een baanbrekende en revolutionaire daad door de bijbel uit het Grieks/Latijns te vertalen in de Nederlandse landstaal. Hierdoor werd de bijbel voor het eerst sinds 1500 jaar weer leesbaar en toegankelijk voor de gewone man! Zeer tot ongenoegen van de r.k. clerus. Deze ontwikkeling kon ze evenwel niet meer tegenhouden, zeker niet na de ontdekking van de boekdrukkunst.
Dat de fascisten vanaf 1942 bewust en massaal de Europese Joden trachtten uit te roeien, zal zeker niet bij voorbaat de bedoeling en opzet zijn geweest van de Vaticaanse politiek. Vanaf de Russische Revolutie had de bestrijding en vernietigig van het Socialisme haar hoogste prioriteit en dát deed het Vaticaan openlijk en met al haar omvangrijke machtsmiddelen! De r.k. kerkleiding liet passief wel toe dat de fascisten &emdash; naast haar doel het Communisme te vernietigen &emdash; de gelegenheid ten baat namen om óók de Europese Joden uit te roeien. Dat vloeide voort uit het feit dat al 1500 jaar lang de r.k. kerk de Joden had beschuldigd de moordenaars van Christus te zijn geweest! Vanaf de eerste Concilies, vanaf de dag dat de r.k. kerkleiding zich verbonden had met de wereldse vorsten en machthebbers &emdash; het grote geld dus &emdash; en daardoor staatskerk werd, vanaf toen eiste zij het alleenrecht op inzake de verkondiging en uitleg van het Christelijk geloof. Vanaf dat moment ook waren de Joden en het Joodse geloof haar vijanden! Eeuwen lang was de r.k. kerk oppermachtig in Europa, tót de hervorming. Vervolgde en discrimineerde ook al deze eeuwen de Joden op alle mogelijke wijzen. Hitste haar gelovigen op tot Jodenpogroms en het inrichten van ghetto's, verbood de meeste beroepen voor Joden, perste ze financiëel uit en verbande ze regelmatig uit bepaalde steden en/of landstreken. Kortom, de zogenaamde 'Jodenhaat' is veroorzaakt en eeuwenlang aangewakkerd en in stand gehouden door de r.k. kerk! Wat dus de Nazi's vanaf 1942 deden, was voor hun een normaal vervolg op deze eeuwen oude Vaticaanse praktijken, alleen in extremo!
Dit ontslaat het Vaticaan niet van háár verantwoordelijkheid inzake de Holocaust, integendeel! Zij had in die jaren (1935 - 1945) nog zoveel macht en invloed in Europa dat zij ' de Tweede Wereldoorlog ' had kunnen verhinderen! Liet dit na omdat de fascisten anders afgeleid of gehinderd waren geworden in hun hoofddoel: de vernietiging van het Communisme.
Hoe groot de macht en invloed van het Vaticaan op de Nazi's was in al die jaren, heeft de euthanasiekwestie duidelijk bewezen. Volgens de Nazi filosofie waren alle niet-kerngezonde Duitsers 'nutteloze opvreters', waar het Reich niets aan had. Deze mensen konden dus gerust gemist worden! Daarom startten zij het Nazi-euthanasie program op geesteszieken, demente bejaarden, zware invaliden, geestelijk gehandicapten, enz. Zij vermoordden deze mensen in inrichtingen, bejaardentehuizen e.d. door middel van dodelijke injecties. Dit was uiteraard pure moord! Zo'n 100.000 Duitsers werden hiervan het slachtoffer. De nabestaanden kregen netjes een door een arts ondertekend overlijdensbericht, met als doodsoorzaak meestal 'longontsteking' of iets dergelijks. De Nazi's waren hier in het diepste geheim ongeveer een jaar mee bezig, toen de bevolking begon te 'fluisteren' over deze plotselinge en ongekend grote aantallen sterfgevallen. Dit zorgde uiteraard voor veel beroering in Duitsland en wel zodanig dat de r.k. clerus hierover in het openbaar begon te spreken. Met als resultaat: de Nazi's stopten abrupt met hun euthanasie-moord program! Hieruit blijkt overduidelijk dat het Vaticaan verre van machteloos was tegen de Nazi's!
Als het Vaticaan en de andere Europese Christelijke kerken ook zo doortastend en Christelijk waren opgetreden tegen de vervolging en uitroeďng van joden, zigeuners, homo's, communisten en alle andere slachtoffers van de fascistische genocide (volkerenmoord) of juister gezegd: tegen de Twede Wereldoorlog als zodanig, dan had de geschiedenis over deze jaren er geheel anders uitgezien!
De fascisten waren de uitvoerders van de Holocaust, maar de geestelijke vader ervan was en is het Vaticaan en dat al ongeveer 1500 jaar lang! Niet alleen tot en met de 'donkere' Middeleeuwen, doch tot in onze tijd toe! Nog in 1873 schreef Paus Pius IX aan de leden van de Curie dat de Joden de op geld beluste vijanden van Christus en het Christendom waren!
Begin 1800 ging het bergafwaarts met het r.k. kerkelijk bezit. Napoleon had vooral in Frankrijk, maar ook elders in Europa, een einde gemaakt aan allerlei feodale kerkelijke belastingen en voorrechten. Dat was vooral ook een na-werking van de Franse Revolutie en de invloed ervan op de maatschappij! Napoleon ruimde ondermeer alle onafhankelijke bisdommem op. De Vaticaanse kerkelijke Staat &emdash; overigens de laatste Staat die de slavernij in zijn lokale vorm van horigheid afschafte &emdash; werd ingelijfd in het Koninkrijk Italië. De meeste liberale Staten weigerden om nog een cent aan de r.k. kerk over te dragen en de vrijwillige bijdragen van de gelovigen viel steeds meer tegen.
Aan het eind van de vorige eeuw kwam daar een keerpunt in. De r.k. kerk bleek een zéér betrouwbaar bondgenoot te zijn in de strijd tegen het opkomend Socialisme. Het gaf &emdash; voor het éérst na 15 eeuwen &emdash; een soort sociale encycliek uit 'Rerum Novarum'... De meeste duitstalige landen, veelal overwegend katholiek, sloten concordaten (= verdragen) met het Vaticaan, op grond waarvan de Staat de r.k. geestelijkheid en de kloosters ruime geldbedragen gaf. Dat deden vooral het Duitsland van Bismarck en het Keizerlijk-Koninklijk Oostenrijk- Hongarije in royale mate! In 1933 sloot de Vaticaanse staatssecretaris (= Min. van Buitenlandse Zaken) Pacelli &emdash; de latere Paus Pius XII &emdash; een concordaat met Hitler. Dat concordaat leverde het Vaticaan tot 1945 jaarlijks ruim 1 miljard Reichsmark op! Sindsdien, tot heden, betalen de Duitse katholieken 10% over hun Inkomstenbelasting als kerkbelasting, geďnd via de Staat! Dat wil zeggen dat de Bundesregering jaarlijks zo'n 3 miljard Mark naar het Vaticaan sluist! Daar bovenop moeten alle parochies jaarlijks ook nog eens 10% van al hun inkomsten overmaken naar het Vaticaan...
Ook uit de V.S. kwam omstreeks deze tijd een niet-aflatende stroom geld opgang, vooral afkomstig van de vele Poolse, Italiaanse en Ierse emigranten. Later &emdash; vanaf de jaren twintig &emdash; kwamen daar de opbrengsten bij van de reusachtige portefeuilles aandelen en obligaties.
Het Vaticaan stond vanaf de oprichting van de geseculariseerde Staat Italië daarmee op gespannen voet, enerzijds vanwege haar liberale karakter, anderzijds vanwege haar aanspraken op het Vaticaans grondbezit. De fascistische dictatuur van Mussolini (een voormalige Sociaal Democraat) kwam echter alras bij de curie in de gunst. Paus Pius XI (1922 &emdash; 1939) had als kardinaal Ratti de nieuwe Fascistische Partij met belangstelling gade geslagen en deze al gesteund vóór haar 'Mars op Rome'. Hij had deze mars gefinancierd via de Vaticaanse Bank 'Banco di Roma'. Begin 1923 begonnen de besprekingen van het Vaticaan met Mussolini. Het Vaticaan beloofde Mussolini tegemoet te komen door de Katholieke Partij uit te schakelen. De Paus kon van Mussolini immers een veel fellere bestrijding van haar liberale, democratische en socialistische tegenstanders verwachten! Mussolini zegde op zijn beurt het Vaticaan toe het socialisme uit te schakelen en de 'rechten' van de r.k. kerk te behartigen en/of te herstellen. De eerste hulp van Mussolini was het redden van de Banco di Roma van een dreigend faillisement. Dit kostte de Staat ongeveer 1500 miljoen goudLires!
In 1929 sloot het Vaticaan een concordaat met de fascistische regering van Mussolini, waarbij de Vaticaanse Staat werd opgericht. Daarnaast kreeg het Vaticaan 1750 miljoen goudlires als schadeloosstelling voor de annexatie van de kerkelijke landeigendommen in 1870. Dit verdrag van Lateranen verhoogde in aanzienlijke mate het aanzien van de fascistische regering van Mussolini. Tevens werd de r.k. kerk in Italië weer staatskerk, waardoor andere Christelijke geloofsrichtingen werden onderdrukt of verboden. Het onderwijs kwam weer in handen van de r.k. kerk, echtscheiding werd weer verboden, enz. Vier weken vóór de fascistische aanval van Italië op Abbesinië zonden 19 aartsbisschoppen en 57 bisschoppen een telegram aan Mussolini: 'Katholiek Italië bidt voor de toenemende omvang van het vaderland, dat door Uw regering meer dan ooit één is'. Op 30 oktober vielen de Italiaanse fascistische troepen Abbesirië binnen. De Abbesijnse troepen &emdash; veelal nog bewapend met speren &emdash; werden vanuit vliegtuigen gebombardeerd met gifgas! Deze aanval werd openlijk ondersteund door 7 Italiaanse kardinalen, 29 aartsbisschoppen en 61 bisschoppen! Een katholiek schrijver zei hierover later:
'de gehele wereld heeft Mussolini hiervoor vervloekt en veroordeeld, met uitzondering van de Paus '.
Toen de macht van Mussolini ten einde liep in 1944, zocht het Vaticaan ijlings toenadering en steun tot de Amerikanen...
'Het vlees en bloed der Communisten vermorzelen, om het als specie te gebruiken voor de wederopbouw van de (r.k.) kerken'. Uitgesproken door Franco-generaal Queipo de Llano.
De r.k. geestelijkheid beschikte in Spanje van oudsher over een bijzondere machtspositie. De bestrijding van 'ketters' door de r.k. kerk was daar eeuwenlang uiterst streng geweest. De Jodenvervolging duurde in Spanje zéér lang, slavernij bestond nog tot in de 18de eeuw. Ook de alom beruchte Inquisitie &emdash; de Vaticaanse ' rechtbank ', opgericht om 'ketters' op te sporen, te vervolgen en te berechten &emdash; bloeide er als nergens anders in Europa! Men schat het aantal slachtoffers van deze inquisitie op vele tientallen miljoenen gedurende de jaren van haar bestaan!
Van de economie kon dat niet gezegd worden, evenmin als van de culturele ontwikkeling van het Spaanse volk. Nog in 1870 was meer dan 60% der bevolking analfabeet en van de boeren zelfs 80% nog in 1930, omdat het onderwijs in handen was van de r.k. kerk! De hoge geestelijkheid was altijd al nauw verweven geweest met de adel en het grootkapitaal en bezat fabrieken, banken, mijnen, spoorwegen enz. De Jezuďten alleen al beheerden in 1912 een derde van het totale Spaanse kapitaal!
De toenemende rijkdom van de r.k. kerk en de steeds groter wordende armoede van het gewone volk leidden langzamerhand tot grote kerkelijke afvalligheid. Omstreeks 1910 was ruim twee derde van de bevolking al niet meer praktiserend katholiek. In 1931 &emdash; na de val van de Monarchie &emdash; bezocht in een gewone wijk van Madrid met ongeveer 80.000 inwoners, nog slechts 3,5% de mis, 25% van de kinderen werd al niet meer gedoopt en 40% stief zonder de laatste Sacramenten...
De Spaanse r.k. kerk, die vóór Eerste Wereldoorlog duizenden mensen in de gevangenissen had laten martelen volgens Middeleeuwse methoden en honderden had laten dood schieten, had dus allengs heel sterk aan invloed ingeboet. Het volk sloot zich steeds meer aan bij de liberale, socialistische en anarchistische politieke partijen. Begin der 30-er jaren was Spanje feitelijk geen praktiserend katholiek land meer! Met instemming van een overweldigende meerderheid van de bevolking werd de monarchie opgeheven en de Republiek uitgeroepen. In de jaren daarná werden talrijke, dringend noodzakelijke, hervormingen &emdash; die tot die tijd gedwarsboomd waren &emdash; eindelijk uitgevoerd. De nieuwe, wettig gekozen, burgerlijk Republikeinse regering was geenszins anti- godsdienstig. Wel werd de Jezuitenorde opgeheven en andere orden nauwlettend gecontroleerd. Echtscheiding werd toegestaan en openbaar onderwijs ingevoerd. De r.k. kerk mocht in alle vrijheid haar geloofsleer verkondigen. Er was vrijheid van godsdienst en geweten!
De Spaanse kerkelijke hiërargie trachtte echter onmiddelijk haar vroegere bevoorrechte positie te heroveren en hitste openlijk de bevolking op tegen de Republikeinse regering. Reeds in 1933 eiste het Spaanse Episcopaat in een herderlijk schrijven en de Paus in een encycliek van 3 juni dat jaar, een ' heilige kruistocht voor het volledig herstel der kerkelijke rechten '.
Door de groeiende invloed van kerkelijke en fascistische krachten sloten de socialisten, de syndicalisten en communisten zich aaneen in januari 1936 aaneen in een Volksfront. Bij de verkiezingen in februari 1936 behaalden zij tesamen 268 zetels, rechts 140 en de centrumpartijen 70. Van de 473 zetels werden er slechts 15 door de communisten bezet.
Dit weerlegt de alom gepropageerde leugen dat deze Volksfront regering overheerst werd door de communisten!
Deze, voor de r.k. kerk en de monarchisten, verpletterende verkiezingsuitslag bracht ze nog nauwer tesamen en vervolgens tot openlijk verzet en opstand tegen de Volksfrontregering. De Burgeroorlog begon op 16 juli 1936 mét de zegen van de kerk! Vanaf de kansel en in de pers maakte de r.k. geestelijkheid overal ter wereld vurig propaganda voor de fascstische opstandelingen onder leiding van Franco. Óók de Paus, die door Franco als eerste werd ingelicht over deze opstand tegen de wettig gekozen Volksfrontregering, wendde zich met redevoeringen en oproepen tot de wereldopinie! Werkte nauw samen met Mussolini, die meteen 100.000 (!) soldaten zond om Franco te versterken. De Paus werkte óók samen met Hitler, die pantsereenheden en de Luftwaffe stuurde. Het Luftwaffe legioen 'Condor' werd wereldwijd berucht door haar gruwelijk bombardement op de 'open' stad Guernica! Dit bombardement werd door Picasso vereeuwigd in zijn wereldberoemd geworden schilderij 'Guernica'. Dit was ook de eerste maal dat in een oorlog militaire middelen werden gebruikt om hoofdzakelijk de burgerbevolking te treffen! Later bewezen de Nazi's en andere fascisten elke dag opnieuw dat dit voor hun héél gewoon was! Daarnaast riep het Vaticaanse Jezuďtentijdschrift 'Civilta Cattolica' voortdurend op tot burgeroorlog. De Duitse bisschoppen publiceerden reeds op 30 augustus 1936 &emdash; rechtstreeks op aanwijzing van kardinaal &emdash; staatssecretaris Pacelli (de latere Paus Pius XII) &emdash; een herderlijk schrijven:
'welke taak ons volk en vaderland daardoor gesteld wordt is duidelijk. Moge het de Führer, met Gods hulp, gelukken deze buitengewoon zware verdediging (!) met onwrikbare standvastigheid en trouwe medewerking van alle volksgenoten te volbrengen'.
De Volksfrontregering kreeg alleen steun van de Sowjet-Unie, alle andere 'democratische' landen kozen officiëel voor 'non-interventie', vooral Engeland en Frankrijk! Dit kwam in de praktijk neer op een verholen steun aan de fascist Franco! Wegens een groot gebrek aan militaire middelen &emdash; vooral pantsers en vliegtuigen &emdash; verloor het Spaanse volk deze oorlog.
Als eerste buitenlandse vlag wapperde op Franco's hoofdkwartier de Pauselijke banier, boven het Vaticaan werd Franco's vlag gehezen... Op 1 april 1939 stuurde de Paus een felicitatietelegram naar Franco voor zijn overwinning en vroeg hem 'de oude Christelijke tradities' weer te herstellen. Dat deed Franco ook direct: vrijheid van spreken, vrijheid van drukpers, vrijheid van vergaderen werden in Spanje weer afgeschaft! Literatuur, film, radio en pers werden weer streng gecensureerd! Alle politieke partijen &emdash; behalve de fascistische Falange &emdash; werden verboden en alle niet-katholieke godsdiensten onderdrukt. Protestantse kerken en scholen werden gesloten en het katholicisme werd weer opnieuw staatsgodsdienst. Franco kreeg als dank daarvoor van Paus Pius XI de ridderorde wegens zijn bijzondere diensten voor ' God en de kerk '
In juli 1940 prees Franco 'de Duitse wapens, die veldslagen leveren, waarop Europa en het Christendom zo lang hadden gewacht '. Franco stuurde tevens de ' Blauwe Divisie ' naar het Oostfront!
Na de oorlog kon Franco rustig blijven zitten, dank zij de steun en bescherming van het Vaticaan en het Westen!
'De bisschoppen &emdash; de opvolgers der Apostelen &emdash; en de vertegenwoordigers van de Heilige Stoel, bevestigen door een in handen van de hoogste leiders afgelegde eed in plechtige vastberadenheid hun samenwerking met het Nieuwe Rijk '. (Franz von Papen, katholiek en Rijkskanselier in 1932)
Sinds het einde van de Eeerste Wereldoorlog heeft het Vaticaan grote invloed uitgeoefend op de Duitse politiek via kardinaal Pacelli, de latere Paus Pius de 12de. Het politiek instrument van de Curie was toen in Duitsland de r.k. Centrumpartij. Deze partij had nauwe banden met vele bekende groot-industriëlen in het Ruhrgebied. De leider van deze partij &emdash; Wilhelm Marx &emdash; nam geen enkele belangrijke beslissing zonder ruggespraak met Pacelli. De invloed van Pacelli op de Centrumpartij nam nog meer toe toen in 1928 prelaat Kaats partijvoorzitter werd en wist zodoende de Centrumpartij steeds méér naar rechts te sturen. In 1928 reeds leed deze partij echter een gevoelige nederlaag: ze verloor ruim een half miljoen stemmen. In 1932, bij de Rijksdag verkiezingen, was de uitslag deze: 13,5 miljoen voor de Nazi partij, 13,2 miljoen voor de socialisten en communisten en slechts 5,7 miljoen voor de Centrumpartij (met inbegrip van de Beierse Katholieke Volkspartij).
Door deze uitslag zag het Vaticaan zich genoodzaakt &emdash; uit vrees voor de toenemende invloed der linkse partijen &emdash; Hitler aan de macht te brengen. Men vergelijke de relatie met Mussolini in 1923! In 1932 schakelde de Rijkskanselier Von Papen, d.m.v. een staatsgreep de Sociaal Demo-cratische Regering van Braun-Severing uit. Hief tevens het verbod voor de S.S. en de S.A. op en spande zich in voor de benoeming van Hitler! Begin januari 1933 zegde Von Papen aan Hitler de steun toe van de Paus. Als tegenprestatie vroeg hij om de vernietiging van de Communistische en Soc.democratische partijen en het sluiten van een concordaat. Hitler ging hiermee accoord uiteraard en werd op 30 januari 1933 op voorstel van Von Papen door President Hindenburg tot Rijkskanselier benoemd. Von Papen werd Vice-Kanselier!
In het zelfde jaar nog sloot Von Papen het concordaat tussen Nazi-Duitsland en het Vaticaan. Dit concordaat verhoogde het aanzien van de Nazi's in de gehele wereld en werden daardoor aanvaardbaar voor alle andere Westerse regeringen!
In 1934-1938 was Von Papen gezant te Wenen en heeft toen de Nazistische greep naar de macht in Oostenrijk voorbereid. Na de Anschluss met Nazi-Duitsland kreeg Von Papen van Hitler het gouden partij insigne 'voor trouwe dienst'. Tijdens het Proces van Neurenberg werd Von Papen &emdash; inmiddels door de Paus tot Pauselijk Kamerheer gepromoveerd &emdash; vrij-gesproken van oorlogsmisdaden en kreeg vanaf 9 april 1962 &emdash; met te-rugwerkende kracht &emdash; staatspensioen. Dit op grond van een beslissing van een West-Duits gerechtshof, waarin nog veel Nazi- rechters zaten...
Op 23 maart 1933 kreeg Hitler zijn 'machtigingswet'. De 2/3 meerderheid die daarvoor nodig was in de Rijksdag, verkreeg hij door de ongrondwettige opheffing van de Communistische Partij en door de stemmen van de Centrumpartij! Op aanwijzing van het Vaticaan hief de Centrumpartij op 5 juli 1933 zichzelf op! Nota bene de oudste Katholieke partij in Europa! Daarmee gaf het Vaticaan, via Von Papen, Kaas en deze opheffing, Hitler de onbeperkte macht in handen! Zoals blijkt uit hun schrijven van juni in dat jaar hebben alle Duitse r.k. bisschoppen in 1933 opgeroepen tot samenwerking met Hitler: 'ook de doelstellingen die de nieuwe regering voor de vrijheid van ons volk nastreeft, moeten wij Katholieken toejuichen' en ' wij willen de Staat tot geen prijs de steun van de kerk ontnemen. Een afwachtende houding zou noodlottig zijn voor kerk en Staat.. '. Dit schrijven was ondertekend door alle Duitse kardinalen, aartsbisschoppen en bisschoppen, in het 'Jubeljaar van onze Verlossing'.
De klachten van de Duitse r.k. bisschoppen tussen 1933 en 1939 waren zeer talrijk, maar gingen uitsluitend over godsdienstige zaken en/of r.k.kerkelijke belangen... Doch nooit tegen de duizenden justitiële moorden op haar tegenstanders: communisten, sociaal-democraten, li-beralen en vakbondsmensen. Ook protesteerden ze nooit tegen Hitler's aanvallen op Oostenrijk, Tsjechoslowakije, Polen, Denemarken, Noorwegen, Nederland, België, Frankrijk, Joegoslavië, Griekenland of de Sowjet-Unie. Deze laatste juichten zij zelfs van harte en vurig toe!
Nooit ook hebben zij geprotesteerd tegen de gruwelijke Jodenvervolging-en, tegen de verwoesting van meer dan 200 Synagogen, tegen de vernederingen, deportatie en vergassing der Joden. Integendeel: in 1935 verklaarden kardinaal Faulhaber (van München), kardinaal Schulte (van Keulen) en bisschop Matthias (van Würzberg) dat zij ten volle bereid waren om mee te werken aan het Nazisme en dat zij betreurden dat dat helaas onmogelijk was...
Kardinaal Faulhaber zei in een preek in 1936: 'Paus Pius XI heeft als eerste souverein uit het buitenland met de nieuwe (Hitler) regering een plechtig verdrag gesloten' en verder 'is Paus Pius XI de beste vriend, in het begin zelfs de enige vriend van het Nieuwe Rijk geweest '.
Tot de laatste jaren van W.O.2 hebben de Duitse en sinds 1938 óók de Oostenrijkse kardinalen en bisschoppen steeds méér steun verleend aan Hitler, een der grootste misdadigers tegen de mensheid uit de wereldgeschiedenis! Bij het uitbreken van W.O.2 werd de steun van de Duitse bisschoppen aan Hitler nog intensiever, wegens zijn overval op de Sovjet-Unie. Dat werd treffend verwoord door de Duitse veldbisschop Rarkowski: 'zoals reeds vaak in de geschiedenis is Duitsland heden tot redder en voorvechter van Europa geworden. Veel Europese staten weten dat de oorlog tegen Rusland een Europese Kruistocht is. De grootse en indrukwekkende belevenis van Uw strijd in het Oosten zal U doen inzien hoe onzegbaar groot het geluk is, dat wij Duitsers mogen zijn'
Een memorandum van alle katholieke bisschoppen van 10 december 1941: met voldoening volgen wij de strijd tegen de macht van het Bolsjewisme, waarvoor wij vanaf 1921 tot 1936 de Duitse katkolieken steeds wéér gewaarschuwd hebben.
Pas ná 1943, ná Stalingrad dus!, werden zij wat voorzichtiger en minder openlijk enthousiast in hun bewierroking, ondersteuning en goedkeuring van Hitler's fascistische gruweldaden...
Toen Kardinaal Pacelli in 1939 Paus werd, vielen Hitler's troepen Tsjechoslowakije binnen, doch Pacelli reageerde hier helemaal niet op, integendeel! In één van zijn eerste toespraken als Paus Pius XII zei hij dat hij (Hitler) Duitsland zéér hoogachtte en dat hij bereid was veel voor (Hitler) Duitsland te doen! Toen Hitler 50 jaar werd, stuurde hij hem, een persoonlijk door hem geschreven felicitatiebrief, die door Hitler zeer op prijs werd gesteld!
Met de vernietiging van de 'Hussieten republiek' had het Vaticaan zich al voor Hitler bezig gehouden. De Tsjech Johannes Huss (1370-1415) was de eerste kerkhervormer in Europa. Hij wilde de vele wantoestanden in de r.k. kerk aanpakken, haar zuiveren van haar geldelijke rijkdommen, moreel verval, de aflaathandel, haar eeuwige jacht op 'ketters' en heksen, enz. Johannes Huss pleitte vurig voor een terugkeer van de r.k. kerk naar de eenvoud, eerlijkheid en barmhartigheid van Jezus. Johannes Huss kreeg een enorme aanhang achter zich, doch werd door de r.k. kerkleiding letterlijk te vuur en te zwaard bestreden en zijn aanhangers massaal uitgeroeid! Men schat dat mimimaal 1 miljoen Tsjechen toen vermoord zijn wegens hun ' ketterse ' idealen!
Tussen 1918 en 1930 hadden ruim 1 miljoen katholieken de r.k. kerk verlaten. Het Vaticaan verleende haar steun aan de afscheidings-beweging der Slowaakse katholieken, d.m.v. de Slowaakse Volkspartij o.l.v. de r.k. prelaat Hlinka en na diens dood in 1938 o.l.v. de r.k. geestelijke Tiso. Deze laatste eiste voor Slowakije de absolute autonomie op. Tiso werd door de Tsjechische regering daarom ontheven van zijn functie als Minister President van Slowakije. Tiso vluchtte daarna naar Berlijn, in een door Seyss Inquart beschikbaar gesteld vliegtuig. Tiso maakte in maart 1939, in samenwerking met Hitler en het Vaticaan, Slowakije 'onafhankelijk'. Als een der eerste erkende eind april 1939 Paus Pius XII deze nieuwe 'Staat', verleende Tiso de rang van Pauselijk Kamerheer én de titel van Monseigneur! Tiso's plaatsvervanger &emdash; Tuka &emdash; verklaarde in augustus 1940, dat Slowakije voortaan een politiek zou voeren welke een mengsel zou zijn van Duits nationalisme en het Rooms-katholicisme. Onmiddelijk daarna werden, gelijk aan Franco Spanje en Mussolini's Italië persvrijheid en vrijheid van meningsuiting opgeheven. Alle ander politieke partijen verboden en Orthodoxen, Protestanten en Joden streng vervolgd! Tiso zond een eigen legioen naar het Oostfront en bezocht dit regelmatig!
In het Tsjechische gedeelte was 'Reichsprotector' Frank Stadhouder van Praag. Deze Frank schreef op 5 juli 1944 nog aan Hitler dat hij de volle steun genoot van de hoogste Tsjechische r.k. clerus! Deze Frank was volledig verantwoordelijk voor het gruwelijke drama van Lidice, een dorp dat door de Duitsers met de grond werd gelijk gemaakt! Ter plaatse werden 184 mannen en 7 vrouwen gefussilleerd en 203 vrouwen en 104 baby's en kinderen afgevoerd naar een concentratiekamp! Dit als wraak op de liquidatie van de S.S.er &emdash; Gestapo leider Heydrich door Tsjechische verzetsmensen (gelijk ons Putten voor Rauter!). Met de aanstichter van deze misdaad werkte de hoogste r.k. clerus 2 jaar later dus nog samen!
Volgens Morgan &emdash; jarenlang correspondent van Associated Press bij het Vaticaan &emdash; was Pius XII reeds half augustus 1939 ingelicht door Orsenigo, zijn Nuntius (ambassadeur) te Berlijn, over Hitler's plan om Polen aan te vallen! Hitler verzocht de Paus deze aanval op Polen niet te veroordelen, doch de Poolse Katholieken over te halen tot een Kruistocht tegen de Sowjets!
Het Vaticaan wenste al 20 jaar niets vurigers dan de vernietiging van het communisme en verbond daaraan tevens de onderwerping van de Russisch Orthodoxe kerk aan de leer en het gezag van Rome! Anderzijds was Polen al eeuwenlang slaafs trouw aan het Vaticaan geweest. In 1939 werd Polen geregeerd door de Katholiek/fascistische dictator Pilsoedski! Desondanks besloot Pius XII Polen op te offeren! De Paus stelde slechts drie voorwaarden:
1. Hitler moest alles doen om met Polen, Engeland en Frankrijk tot een compromis te komen,
2. ingeval van een invasie mocht Duitsland aan Polen slechts minimale fysieke en morele schade toebrengen, (hoe heel anders dan tegen de Sowjet-Unie!)
3. De onderhandelingen van het Vaticaan met Hitler over een aanval op de Sowjet-Unie mochten nooit geopenbaard worden!
Uiteraard beloofde Hitler dit alles aan de Paus! Toen ná de aanval op Polen, Engeland en Frankrijk &emdash; ondanks alle pogingen van de Paus om dat niet te doen &emdash; Duitsland tóch de oorlog verklaarden, was Pius de 12de zó geschokt daarover, dat men dagenlang voor zijn gezondheid vreesde... In november 1939 kreeg hij zelfs een zenuwinstorting! Doch de Paus hield zijn belofte aan Hitler en blééf zwijgen! Veroordeelde met geen woord Hitler's aanval op Polen!
Beck &emdash; de Poolse Minister van Buitenlandse Zaken en gevlucht naar Londen &emdash; zei aldaar: 'het Vaticaan is een der hoofdschuldigen aan de ramp van ons land. Te laat heb ik ingezien dat onze buitenlandse politiek alleen het belang van het Vaticaan diende! '
Na de veldtocht tegen Polen heeft Pius XII, naar vooral bij de Processen van Neurenberg bekend is geworden, zich zeer ingespannen om een compromis-vrede te bereiken tussen Engeland, Frankrijk en Duitsland. De bedoeling daarvan was om het gehele Westen gemeenschappelijk ten strijde te laten trekken tegen de Sowjet-Unie.
Op 26 december 1939, bij een ontvangst van kardinalen, zei de Paus: 'laten wij onze krachten bundelen tegen onze gemeenschappelijke vijand, het atheďsme!' Deze onderhandelingen vonden plaats eind 1939 begin 1940, waarbij de Paus ook trachtte de V.S. te betrekken!
Italië verklaarde op 10 juni 1940 Frankrijk en Engeland de oorlog. Het Vaticaan sprak direct van een Heilige Oorlog en zond Mussolini een gelukstelegram! Toen Hitler in april 1940 Noorwegen aanviel en de Paus van alle kanten werd gevraagd deze nieuwe agressiedaad van Nazi-Duitsland openlijk te veroordelen, bleef hij ook nú weer zwijgen! Alleen liet hij doorschemeren &emdash; via de Osservatore Romano &emdash; dat Noorwegen slechts 2619 katholieken telde, doch Duitsland 30 miljoen...
Na de overval op Nederland, België en Frankrijk en de bezetting ervan, gaf de Paus het Duitse Episcopaat de opdracht om in alle r.k. kerken dankdiensten voor de Führer te houden! En via zijn Nuntius &emdash; Orsenigo &emdash; liet hij Von Ribbentrop (Hitler's Minister van Buitenlandse Zaken) weten 'dat wij van mensen zoals Churchill, Eden, Duff Cooper e.d. moeten zien af te komen... 'België verloor in W.O.2 ongeveer 26.000 mensen, Nederland ongeveer 175.000, w.o. 104.000 Ned.Joden!!!
In juli 1940 gaf het Vaticaan opdracht aan de Franse Nuntius Valeri om steun te verlenen aan de collaborateur Pétain en zijn ' Vichy ' regering. Maarschalk Pétain had inmiddels al een verbond gesloten met Hitler. De Paus gaf Pétain en zijn regering zijn zegen en zij dat de kerk ' het werk van de morele wedergeboorte in Frankrijk vurig zou steunen!
Het katholieke dagblad 'La Croix' &emdash; na de bevrijding wegens collaboratie met de Duitsers gerechtelijk vervolgd en veroordeeld &emdash; riep dagelijks op tot samenwerking met Pétain en Hitler. Deze krant eiste óók een meedogenloze vervolging van de Maquis, de Franse verzetsbeweging. Schreef óók dat de koers van Pétain verbluffend overeen kwam met de aanwijzingen van de Heilige Stoel...
Na de bliksemsnelle overwinning op Frankrijk, achtte men in bepaalde kringen over de gehele wereld de overwinning van Hitler-Duitsland een feit.
In oktober 1937 verklaarden 19 aartsbisschoppen en bisschoppen in Zagreb: 'het Episcopaat zal in elk geval de rechten van de kerk en van de 6 miljoen katholieken in dit land beschermen en heeft daartoe al de nodige maatregelen genomen! '
Het Vaticaan had eerder in Joegoslavië een nederlaag geleden, omdat het in 1935 afgesloten concordaat in 1937 door het Joegoslavische volk werd afgewezen! In december 1937 reageerde de kardinaal &emdash; secretaris Pacelli (de latere Paus PIus XII) daarop als volgt: 'de dag zal komen dat er niet weinigen zullen zijn die het betreuren een groot en edelmoedig gebaar van de Stedehouder Christus te hebben afgeslagen'... Dat dreigement van de toenmalige Nuntius ging op 6 april 1941 reeds in vervulling, en wel op een wijze welke niet onder deed voor de gruwelijkste misdrijven door de Inquisitie begaan in de ' Christelijke ' Middeleeuwen.
Op 6 april 1941 overviel de Wehrmacht Joegoslavië en veroverde het na zware gevechten in enkele weken. De Wehrmacht werkte nauw samen met de Ustasja's, een katholiek-fascistische Kroatische partij o.l.v. Dr. Pavelic. Deze Pavelic was verantwoordelijk geweest voor de moord op Koning Alexander van Joegoslavië en de Franse Minister van Buitenlandse Zaken Barthou, op 9 oktober 1934 in Marseille. Na deze moord vluchtte Pavelic naar Italië, waar hij asiel kreeg van Mussolini! Voor deze moorden werd Pavelic door Frankrijk en Joegoslaviëbij verstek ter dood veroordeeld !
Na de intocht van de Wehrmacht werd Pavelic door Mussolini van geld en wapens voorzien voor zijn fascistische benden en gepromoveerd tot staatshoofd van 'Onafhankelijk Kroatië' (ook toén al!). In mei 1941 reisde Pavelic met zijn 'ministers' en vele r.k. geestelijken naar Rome. Stond daar grote gedeelten van 'zijn' land af aan Italië. Bood daarnaast Koning&emdash; Keizer Victor Emanuel de zogenaamde 'Kroon van Zvonimir' aan voor Hertog Aimone van Spoleto. Deze Hertog was reeds op 17 mei daarvoor als 'aangewezen koning van Kroatië' in het Vaticaan verschenen... Op 18 mei 1941 werd Pavelic door Paus Pius XII in een buitengewoon plechtige privé-audiëntie ontvangen en door hem gezegend!
'Dat het Kroatische volk alle buitenlandse (sic.!) elementen, welke zijn krachten verzwakken, moet vernietigen, deze elementen zijn de Serviérs en de Joden. '
Dr. Lorkowitch, Min. van Buitenlandse Zaken in de regering van Pavelic. 27 juli 1941.
'Wij doden een gedeelte der Serviërs, wij verdrijven een ander deel en de rest die zich tot het katholicisme moet bekeren, zal in het Kroatische volk worden opgenomen. '
Dr. Budak, Min. van Onderwijs.
'het is immers duidelijk dat God de hand heeft in dit werk '
Aartsbisschop Stepinac.
Pavelic werd vanaf het begin vurig ondersteund door aartsbisschop Stepinac. Deze gaf hem de grootst mogelijke bijstand, moreel en propagandistisch. Wat er onder het bewind van de Duitse, Italiaanse en Kroatische vrienden van Paus Pius XII in 'Onafhankelijk Kroatië' gebeurde, was dan ook voor het Vaticaan zéér de moeite waard: honderden Orthodoxe kerken en kloosters werden leeggeroofd en daarna verwoest, drie Orthodoxe bisschoppen en honderden Orthodoxe priesters werden vermoord en honderden anderen Orthodoxe geestelijkern gefolterd! Alleen al in juli 1941 hebben de katholieke Kroaten in enkele dagen tijds ruim 100.000 Servische vrouwen en kinderen gruwzaam afgeslacht! De Servische bevolking moest schriftelijk verklaren katholiek te worden, sommigen werden daarna gespaard, het overgrootte deel werd desondanks alsnog vermoord! Vooral de Franciscanen riepen vanaf de kansel de katholieken op tot vervolging en uitroeiing van de Orthodoxe Serviërs!
Het concentratiekamp Jasenovac, opgericht door de Kroaten en onafhankelijk van de S.S.! stond o.l.v. de Franciscaan Filipovic! Alleen al in dit beruchte concentratiekamp werden ruim 300.000 Joegoslaven uitgehongerd, dood geknuppeld of levend verbrand! Hieronder ook veel 'bekeerde' Serviërs...
In deze tijd reisde aartsbisschop Stepinac twee maal naar het Vaticaan en kon daar vol trots Paus Pius XII vertellen dat men inmiddels reeds 250.000 'bekeerlingen' had gewonnen en dat de kerk nú in Kroatië in volle vrijheid 'de onfeilbare grondslagen der waarheid en der eeuwige gerechtigheid kon verkondigen'...
Van de ongeveer 2 miljoen Orthodoxe Kroaten zijn er zeker 600.000 vermoord door de r.k. Kroaten! Dr. Pavelic had op zijn bureau een schaal staan die gevuld was met ogen van vermoorde Serviërs uit Jasenovac! Aan het eind van de oorlog wist Pavelic via verschillende r.k. kloosters naar Rome te ontsnappen, waar hij asiel kreeg van Paus Pius XII! Hij werd later door het Vaticaan van geld en valse papieren voorzien en kon daarmee naar Zuid-Amerika vluchten. Daar vandaan reisde hij later naar het Spanje van Franco, waar hij in 1959 stierf met de Rozenkrans van Paus Pius XII in zijn handen én met de bijzondere zegen van Paus Johannes XXIII!
De goudschat van Pavelic, voornamelijk gouden tanden en kiezen van vermoorden uit Jasenovac, werd door Aartsbisschop Stepinac veilig gesteld en door hem zorgvuldig bewaard in een Franciscaner klooster!
Joegoslavië heeft na de oorlog alles geprobeerd om Pavelic uitgeleverd te krijgen, om hem te berechten voor zijn talloze oorlogsmisdaden. Maar Rome en het gehele Westen wezen dat categorisch af! Pavelic werd daarna door de regering Tito bij verstek ter dood veroordeeld.
Aartsbisschop Stepinac bleef ook ná de oorlog nog de Ustasja's steunen! Óók zelfs toen deze een guerilla-oorlog begonnen tegen de regering Tito. Stepinac stelde zelfs zijn bisschoppelijk paleis ter beschikking van de fascistische Ustasja's! Hij ging nog verder: hij eiste dat het Westen de atoombom zou gebruiken om de regering Tito ten val te brengen!
Belgrado had al eerder Rome verzocht om overplaatsing van Stepinac en een vervanger voor hem aan te wijzen, maar Rome weigerde dat hooghartig.
Na bovenvermelde provocatie werd Stepinac eind 1946 gearresteerd en voor een rechtbank gebracht. De rechters waren alle katholiek en speciaal daartoe gevraagd door de regering Tito. Hun vonnis luidde: 16 jaar dwangarbeid. Via het Vaticaan zette de wereldpers direct een ongekende haat- en lastercampagne op en werd Stepinac afgeschilderd als een slachtoffer van het communisme... Deze campagne slaagde maar al te goed, omdat niemand in het Westen afwist van al de onmenselijke gruweldaden die door de Ustasja'sin Joegoslavië waren gepleegd. Zelfs de S.S. was verbijsterd over de gruweldaden der Ustasja's in Yasanovac!
Na 5 jaar werd Stepinac vrij gelaten, kort daarna werd hij door Paus Pius XII gepromoveerd tot kardinaal...
Deze feiten inzake Stepinac zijn analoog aan de zaak van de Hongaarse Kardinaal Mindzenty! (noot schrijver: zie tevens mijn artikel over Joegoslavië in Manifest, d.d. 31&emdash;3&emdash;1995)
Op 22 juni 1941 viel de Wehrmacht de Sowjet-Unie binnen. Ook nú weer zonder voorafgaande oorlogsverklaring! In de avond van 20 juni had Von Ribbentrop reeds de pauselijke Nuntius hiervan in kennis gesteld. Eindelijk ging de vurigste wens van het Vaticaan hierdoor in vervulling! Al meer dan 20 jaar had het Vaticaan in woord en geschrift onvermoeibaar tegen het communisme gepredikt. Bijna overal ter wereld was het r.k. episcopaat laaiend enthousiast over Hitler's jongste daad van agressie. Op 24 juni 1941 riepen de r.k. bisschoppen van Frankrijk op om Pétain te steunen en hem daardoor te helpen, samen met Hitler, in de oorlog tegen de Sowjet-Unie. In Amerika ging het r.k.episcopaat zelfs zo ver dat men dreigde met insubordinatie van de katholieken, als de regering Roosevelt een verdrag met de Sowjet-Unie zou sluiten! Evenzo de clerus van Italië, Spanje en verschillende Zuid-Amerikaanse landen!
De Paus kon niet openlijk oproepen voor een 'Heilige Kruistocht tegen het atheďstische Bolsjewisme', omdat er zoveel 'Christelijke' landen waren die ook met Duitsland in oorlog waren. Maar uiteraard zweeg de Paus ook nú weer over deze fascistische daad van agressie! Ook al was deze daad daardoor uitgelopen in de Tweede Wereldoorlog!
Hij zweeg óók over de vernietiging van ongeveer 2000(!) Orthodoxe kerken, ruim 500 Synagogen en de moord op talrijke geestelijken in de Sowjet-Unie. Evenzo zweeg hij bewust over het vermoorden van miljoenen Sowjet burgers en Russische Joden. Alleen al in Babi Yar werden er ruim 100.000 Joden met een nekschot vermoord! Doch de Paus zweeg ook toen nog en zelfs na de oorlog hierover toen al deze gruwelijke feiten wereldwijd bekend werden...
Het Vaticaan wilde immers óók in het Orthodoxe Rusland het katholicisme verbreiden als het communisme was vernietigd! In Rome had men al sinds enkele jaren een zéér bijzonder seminari opgericht: het Collegium Russicum. Dit seminari, o.l.v. de Jezuďten, onderwees r.k. geestelijken in Russisch, Oekraďns en andere Slavische talen. In theorie was dat voor missie arbeid, doch feitenlijk voor spionage, zoals bisschop Buzalka in 1951 openlijk erkende!
De Generaal der Jezuďten &emdash; Graaf Ludochowski &emdash; sloot daarover in 1940 een overeenkomst met de S.S, en de Gestapo! Deze plannen van het Vaticaan worden in een brief van het O.K.W. van 14 augustus 1941 genoemd! Sinds 1919, aldus dit Wehrmacht document, had het Vaticaan gepoogd het communistisch regime in Rusland ten val te brengen!
Op 8 november 1941 gaf het O.K.W. aan alle legerbevelhebbers in het Oosten de opdracht &emdash; gezien de overeenkomst met het Vaticaan &emdash; de 'missie-werkzaamheden' van de katholieke Collegium Russicum priesters in de bezette gebieden van Rusland te verlichten en te ondersteunen!
Walter Schellenberg &emdash; S.S. Oberführer der Gestapo &emdash; schrijft in die dagen een memorandum voor Buitenlandse Zaken over zijn gesprek met Paus Pius XII. Hij vermeldt daarin o.a. het volgende: 'de Paus zal al het mogelijke doen om een Duitse overwinning te garanderen. Zijn doel is: de vernietiging van de Sowjet&emdash; Unie'
Op 10 december 1941 schrijven de Duitse r.k. bisschoppen: 'met voldoening volgen wij de strijd tegen de macht van het Bolsjewisme.' In 1942 beweren dezelfde bisschoppen: 'een overwinning op het Bolsjewisme zou gelijk staan aan de triomf van Jezus' leer over de ongelovigen.'
Toen de nederlaag der Duitse en alle andere Europese fascisten zich begon af te tekenen, richtte het Vaticaan haar blik steeds meer op de V.S. (zoals heden nóg!) Paus Pius XII werkte ná de eerste grote Duitse nederlagen in de Sowjet-Unie steeds intensiever samen met de fascistische agressors en wel om twee redenen:
De fascisten vreesden de nederlaag en zochten daarom nog meer toenadering tot het Vaticaan. Paus Pius XII vreesde op zijn beurt het steeds verder oprukkende en aanzien winnende Rode Leger. Niet alleen in de Sowjet-Unie zélf, maar mede ook via de massale verzetsbewegingen in Italië en Frankrijk, alsook in de andere door de Nazi's bezetten landen in West-Europa. Temeer omdat deze verzetsbewegingen meestal onder leiding van communisten stonden!
Paus Pius XII sprak nu onvermoeibaar waarschuwingen uit tegen 'het gevaar uit het Oosten' en deed daarmee exact hetzelfde als de Nazi Dr. Joseph Goebbels in Berlijn... De Politiek van het Vaticaan richtte zich nu op de poging een wig te drijven tussen de V.S. en Engeland enerzijds, en de Sowjet-Unie anderzijds. Het Vaticaan wilde dat de Westelijke geallieerden een afzonderlijke vrede met Nazi-Duitsland zouden sluiten!
De Paus trachtte tot elke prijs de volledige vernietiging van het Nazi-rijk te voorkomen en de opmars van het Rode Leger naar Berlijn te verhinderen. Dit uit vrees voor een toenemende invloed van het communisme in het na-oorlogse Europa!
Eind 1942 tot medio april 1945 vonden in het Vaticaan voortdurend onderhandelingen plaats tussen Allen Dulles (V.S.) en Goering en Himmler, echter zonder het door het Vaticaan gewenste resultaat. Men wist in het Westen terdege dat de bevolking dit nooit zou accepteren, omdat men veel te veel had geleden onder en door het fascisme!
Nog in augustus 1944 riep de Paus de Engelse katholieke op tegenover de vijanden (de Nazi's) 'Christelijke gevoelens te betrachten van toegeeflijkheid, mededogen en barmhartigheid.' Dit n.a.v. de Duitse bombardementen op Londen met de V1 en de V2's! Óók bij de Processen van Neurenberg liet Paus Pius XII blijken van zijn ' barmhartigheid ' door te pleiten voor de fascistische massa-moordenaars!
Deze Pauselijke 'barmhartigheid' had als gevolg dat zeer vele fascistische oorlogsmisdadigers hun gerechte straf konden ontlopen, doordat ze een veilig onderdak vonden en kregen in het Vaticaan. Tijdelijk of zelfs permanent! onder hen:
Ante Pavelic, de door Paus Pius de 12de gezegende aanstichter van de dubbele moord in Marseille in 1934. Die in 'Onafhankelijk Kroatië' en in samenwerking met het Kroatisch episcopaat, een gruwelijk schrikbewind had uitgeoefend. Rijk beladen met 250 kg. goud en 1100 Krt. aan edelstenen, vond hij onderdak in het klooster St.Gilgen (bij Salzburg) . Daarna in een klooster in Bad Ischl. In priesterkleding wist hij vervolgens naar Rome te komen, waar hij als pater Gomez en als pater Benarez tot 1948 (!) in een klooster veilig zat. Eind 1948 wist hij als Pablo Aranyoz Buenos Aires te bereiken, mét het gestolen goud en edelstenen van de ruim 300.000 vermoorden uit Jasenovac en de andere fascistisch Kroatische kampen! Zonder ooit te zijn vervolgd stierf hij eind 1959 in Franco-Spanje...
De restanten van Franco's Blauwe Divisie, die aan het Oostfront Hitler hadden geholpen, konden via het Vaticaan veilig Zuid-Amerika bereiken...
Adolf Eichmann wist via Rome en het Vaticaan naar Zuid-Amerika te ontkomen, evenals Martin Bormann, de rechter hand van Hitler!,
Dr. Mengele, de beruchte kamp 'arts' van de Tweede Wereldoorlog, met zijn proeven op gevangenen en zijn aanwijzingen voor ietsje langer 'leven' of direct naar de gaskamers...
S.S. kolonel Rauff, een zeer zware oorlogsmisdadiger,
Klaus Barbie, de ' Slachter van Lyon ',
Leon Degrelle, de Belgische S.S.er, die als kolonel als een beest in de Sowjet-Unie had huisgehouden; en nog zoveel anderen...
Dit gebeurde met behulp van Curiepater Benedetti, welke connecties had met de ' Odessa ' (een ondergrondse en verboden S.S. vlucht organisatie), waardoor zoveel S.S. generaals en kamp beulen wisten te ontkomen. (getuigenis van Joel Brand, kroongetuige bij het Proces van Neurenberg)
Wie niet alleen de verbinding Vaticaan-fascisme kent, maar óók de geschiedenis van het ' Christelijk ' anti-semitisme, zal zich hierover niet verbazen. Paus Pius XII heeft nooit de Jodenvervolging en de Joden uitroeiing door de Nazi's veroordeeld. Zelfs niet toen voor zijn eigen ogen de Joden in Rome door de Nazi's gedeporteerd werden!
Dit getuigt de Duitse gezant bij de Heilige Stoel, Ernst Von Weiszäcker, in een brief van 28 oktober 1943:
'de Paus heeft zich, hoewel hij naar men zegt van alle kanten bestormd is, niet laten brengen tot een demonstratieve uitspraak tegen de deportatie der Joden uit Rome! Hij heeft ook in deze netelige (!) kwestie alles gedaan om de relatie tot de Duitse regering niet te bemoeilijken.' De Paus heeft in al deze jaren ook nooit het zwaarste wapen van de r.k. kerk gebruikt: het ex-communiceren; d.w.z. verbannen uit de kerk en daardoor de toegang tot haar 'genade-middelen' ontzeggen.
Niet tegen de r.k. Mussolini, niet tegen de r.k. Franco, niet tegen de r.k. Hitler, niet tegen de r.k. Pavelic, niet tegen Dr. Mengele, niet tegen Eichmann en ook niet na de oolog tegen de r.k. Pinochet! Kortom: niet tegen welke (r.k.) oorlogsmisdadiger dan ook!
Maar het Vaticaan bedreigde er na W.O.2 wel vele democratisch of links gezinde vooruitstrevende katholieken mee, o.a.: zeer vele r.k. 'bevrijdingstheologen', die in de ogen van het Vaticaan Marxistisch dachten of preekten...
Ook hieruit blijkt overduidelijk dat het Vaticaan met al haar middelenalles wat links is blijft bestrijden, tot en met ex-communicatie! Maar rechts blijft zij 'barmhartig' steunen en ontzien, zelfs de r.k. Pinochet, aan wiens handen het bloed kleeft van 100.000-den gefolterde, vermoorde of 'verdwenen' Chilenen...
'De katholieke kerk fluistert Adenauer in het oor , en dr. Adenauer luistert'. De Londense Times, 7&emdash;11&emdash;1960.
Eind 1932 reeds zei de katholiek Adenauer: 'dat een grote partij als de N.S.D.A.P. (de partij van Hitler) absoluut een vooraanstaande rol moest spelen in de regering '...
In 1956 zei Adenauer: 'daarom staan wij zeer waakzaam tegenover deze Oostelijke wereld, die in wezen onze doodsvijand is '...
Één dag voor zijn zelfmoord in 1945 heeft Hitler nog beweerd: 'het Duitse volk blijft gedwongen om Lebensraum in het Oosten te veroveren.' Slechts zeven jaar later (!) zei Adenauer: 'het gaat echter niet alleen om de Sowjet zone (de D.D.R. dus), het gaat om de bevrijding van heel Oost-Europa achter het Ijzeren gordijn!' '
Deze opvating van Adenauer was geheel in overeenstemming met de mening van Paus Pius XII, die toen nog steeds Paus was!
Kardinaal Frings (van Keulen) eiste als eerste Duitser na de oorlog in het openbaar op de Katholiekendag in Bonn, 23 juni 1950, de herbewapening van West Duitsland!
Van de berechting van de vele en wél bekende Duitse oorlogsmisdadigers is in West-Duitsland nooit iets terecht gekomen, integendeel! Generaals, rechters, politicie, artsen, bankiers, industriëlen, kampbeulen, enz.enz. werden praktisch ongemoeid gelaten! Zij kregen na medio 1950 zelfs veelal weer staatspensioen; met terugwerkende kracht! Vergelijk dat eens met de behandeling van alle Nazi-slachtoffers...
Eind 50-er jaren telde de Bundeswehr weer 100 generaals en admiraals; 71 van hen hadden hun sporen reeds verdiend onder Hitler! Minstens 7 van hen waren bij verstek veroordeeld wegens oorlogsmisdaden... Generaal Gehlen bijvoorbeeld werd door Adenauer zélf benoemd tot hoofd van de nieuwe West-Duitse geheime dienst. Globke &emdash; de man van de Nazi-Rassenwetten! &emdash; werd in zijn regering opgenomen. Generaal Speidel kwam bij de Navo, evenals generaal Heusinger, enz. enz. ...
Sinds begin van de 20-er jaren had Pacelli tegen het communisme gestreden: in de jaren 30 tot 1945 als Paus Pius XII samen met Hitler. Toen Nazi-Duitsland ten onder ging, werd in de Bondsrepubliek de r.k. kerk op nieuw het sterkste bolwerk van het anti-communisme.
In januari 1960 was Adenauer op audiëntie bij Pius XII en zei toen volgens een officiëel verslag: 'ik geloof dat God het Duitse volk in deze stormachtige tijden een bijzondere taak heeft gegeven: het moet het Westen behoeden voor de machtige invloed uit het Oosten' (het zelfde was ook Hitler's Leitmotiv!
In september 1957 nog was Adenauer tegen de atoombewapening van de Bundeswehr; in maart 1958 wilde hij in de Bundestag de atoombewapening er door drukken! Onmiddelijk vond hij steun bij de r.k. kerk!
De Jezuďt Gundlach, hoogleraar aan de Pauselijke Gregoriana te Rome, citeerde in februari 1959 Paus Pius XII: 'het toepassen van de atoomoorlog is niet onder alle omstandigheden onzedelijk... '
Hirosjima:
Inwoners op de dag van de atoombom: 400.000; na 1 atoombom: aantal doden: 282.000 ...Om de gunst van de V.S. regering te winnen, heeft het Vaticaan nooit de atoomaanval op Japan veroordeeld. Evenmin als de toepassing van bacteriologische wapens...
Deze opsomming van de kille feiten bewijst overduidelijk de enorme verantwoordelijkheid en medeplichtigheid van de hoogste leiders van de r.k.kerk aan W.O.2 en de Joden vervolging door de fascisten. Laat overduidelijk zien hoe schijnheilig genoemde 'Holocaust' verklaring van het Vaticaan is inzake haar betrokkenheid bij de uitroeiing van de Joden in W.O.2. Nóg steeds bestrijdt ze te vuur en te zwaard het humane en sociale communisme en omarmd tegelijkertijd nog steeds het onmenselijke en moorddadige fascsme! Zie Paus Woytilla's omarming van Pinochet!
De deelnemers aan de jaarlijkse Anderl-processie te Rinn in Tirol ontkennen dat ze anti semitisch zijn. Maar hun held &emdash; Anderl&emdash; werd wel zogenaamd vermoord door 'Joden die op het bloed van Christen kinderen uit waren' De vele Anderl-vereerders zijn fundamentalistische katholieken, die anno 1998 overtuigd zijn van een 17de eeuwse legende, dat Joden een drie-jarig jongetje kochten of roofden, hem daarna in het bos vermoordden en zijn bloed opdronken. De steen waarop dat zou zijn gebeurd heet: Judenstein! Later werd hierover een kerk gebouwd!
De literatuur die op de processiedag vóór en tijdens de mis wordt verkocht lijkt zó uit het beruchtte Nazi-blad Der Stürmer te zijn overgenomem... Zo worden de 'door de Joden gepleegde rituele moorden' als voortzetting van de Kruisiging van Jezus beschreven. Er zijn twee tafels met boeken met maar één stelling: de Joden zijn uit op de vernietiging van Christenen. Óók de Nazi's wisten reeds vóór W.O.2 ' de opvoedkundige ' en anti- semitische waarde van Rinn heel goed te waarderen: zij stuurden de S.S.ers die in het concentratiekamp Dachau voor de 'bewaking' verantwoordelijk waren, naar Rinn om de juiste geestelijke instelling te krijgen...
bron: N.R.C. 16juli 1998.