Afscheid van een dierbare vriendin
 

Op 10 juli na een paar zware dagen voor Frans, Erik  familie en vrienden, is geheel onverwacht onze liefste vriendin Wilma, 66 jaar, overleden. Dit gaf veel verdriet, ook omdat ik er niet bij kon zijn om haar nog wat lieve woordjes te zeggen. Haar is een lijdensweg bespaard gebleven en ze is vredig heengegaan.

Op 15 juli 2011 was het afscheid en dankzij Stichting Ambulance wens konden Martin en ik daar ook naar toe; toch afscheid nemen van onze dierbaarste vriendin waar ik altijd heel veel mee heb kunnen lachen. En ook hebben wij vaak gehuild op het plaatje van Semino Rossi met Ave Maria El Morro, dat door Primaradio werd gedraaid op de verjaardag van haar overleden zoon Erwin.

Ook kwam ze op 17 mei naar mij, lopende achter de rollator omdat het lopen ook heel moeilijk ging vanwege   haar rug. We zagen elkaar en zij kwam meteen op me af en vloog me om de nek en we hebben vreselijk gehuild; zo blij waren we dat we elkaar weer in de armen kon sluiten. We hadden elkaar al zo lang niet meer gezien; dit was een geweldig weerzien. Ze had heel veel pijn in haar rug en dat nam ze voor lief. Bij het weggaan was het weer tranen; niet wetende dat het meteen de laatste keer was. Primaradio internet radio heeft ons weer bij elkaar gebracht.

Ook op de Argentijnse zanger Semino Rossi, die in Tirol woont en Duits zingt, zijn we beiden dol. Die muziek is zo geweldig en die man heeft een stem, GEWELDIG!!! Aan Wilma leenden we de DVD's die ik had gezien en dan belde ze op en zei "luister eens”; keihard stond de muziek en zij genoot ervan. Blij dat we dit hebben kunnen doen voor haar. Ook belde ze me iedere avond om welterusten te zeggen en om de week vroeg ze of de bloemvazen al leeg waren...want dan zorgde zij ervoor dat ze weer werden gevuld met prachtige bloemen. Dat is niet meer; dat is weg...en het geeft een leegte. Maar 15 juli hebben wij afscheid van deze lieve vriendin moeten nemen.

Het was een zwaar en emotioneel afscheid. Heb aan het voeteneind van haar kist gestaan, liggende op de brandcard en Martin bij me. De tranen rolden flink, en ik kreeg gelukkig de woorden uit mijn mond van Rust zacht lieve schat, ik hou van jou en gaf ze twee handkusjes.

Daar vandaan zijn we naar de afscheidsdienst gegaan. Met een voorwoord van een dame van het uitvaartcentrum werden er een paar stukjes voorgelezen, en ook ik had wat op papier gezet en dat is voorgelezen door onze schoondochter Conny, wat ze heel mooi deed.

Erik, haar zoon, wist niet de woorden te vinden..de arme schat had het heel moeilijk. Frans heeft zich goed staande weten te houden, maar het verdriet is zeker heel erg aanwezig bij hem.

Toen we allemaal naar voren moesten komen om een laatste afscheidsgroet te geven werd die geweldige Semino Rossi met Ave Maria El Morro gedraaid. Snikken hebben zowel Martin Ronald, George en Myranda flink op deze plaat gedaan, ook omdat deze plaat op mijn lijst staat. Jarno heeft afscheid genomen van zijn peettante, waar hij zo veel van hield.

Ja dat was het einde, en het is stil zonder zonder haar; geen telefoontjes meer en geen muziek die keihard staat. Alles is weg, maar zij rust zacht en is bij haar zoon Erwin.

Ik wil Stichting Ambulance Wens nogmaals hartelijk danken dat zij het mogelijk hebben gemaakt om dit afscheid bij te kunnen wonen. Tot zover dit trieste verhaal, wat ook bij het leven hoort.