Na al die onderzoeken, zakte ik weer als een kaartenhuis in elkaar. Dat zei me al genoeg, mijn verdere leven bestaat uit op bed liggen, en in een rolstoel zitten. Lopen kan ik niet, ja een beetje slepen met mijn rechterbeen, alleen binnen. Buiten gaat lopen helemaal niet, weinig zitten, want te lang zitten kan ik niet volhouden. Ik ben bij verschillende pijnpoli's geweest, maar er is geen een arts bij die mij kan helpen. Allemaal zeggen ze dat het om een beschadiging van een zenuw gaat. Vooral ook omdat ik helemaal geen reflexen heb in het rechterbeen ( links is ook slecht ). Mijn leven staat op zijn kop en ook dat van mijn man en gezin. Ik wilde er zelfs een eind aanmaken, en heb mijn huisarts om een spuit gevraagd. De huisarts heeft natuurlijk nee gezegd.

Wie helpt, denkt met ons mee of heeft gelijksoortige ervaringen ?

Die dokter uit het Maaslandziekenhuis is inmiddels vertrokken naar München naar de AlphaKlinik waar hij nu opereert. Wij hebben geprobeerd via e-mail nog contact met hem op te nemen, maar we bestaan niet meer voor hem. Hij laat gewoon niets meer van zich horen. Dat maakt mij zo boos, geen erkenning krijgen, wat een lef en dat voor een dokter die zo aardig en zo menselijk overkomt; dat dachten we tenminste.

Dit verhaal schrijf ik, om te weten of er nog iemand is die zoiets dergelijks heeft meegemaakt, misschien wel bij dezelfde dokter. Want ik neem aan dat ieder wel begrijpt over wie het hier gaat. Ook zou ik graag weten of er mensen zijn die mij nog aan nuttige tips kunnen helpen.