Terug naar menu
Ouder nieuws
Knipsel uit de Volkskrant van 6 oktober 2003 van Annette Embrechts over Gebroeders:
Knipsel uit NRC Handelsblad van 28 september 2003 over (een gedicht uit) Jij bent mijn mooiste landschap.
De misschien wel meest enthousiaste recensie ooit staat in de Lemniscaatkrant (Zomer 2003) en is van de hand van Joyce Kraaijeveld: "Jij bent mijn mooiste landschap, een dichtbundel die in alle opzichten afwijkt van wat er op dichtgebied bestaat. De fraaie gebonden uitgave, de brede bladzijden waarop vaak meer dan één gedicht prijkt, aangevuld met de unieke tekeningen van de auteur zelf, maken het boek een lust voor het oog. Maar dat is lang niet het enige... " Zie verder het krantenknipsel.
Overige recensies
De Vlaamse Gouden Uil 2003 is helaas niet naar PAPIEREN MUSEUM gegaan. De eerste Literaire Prijs Brabant, waar ik ook voor genomineerd was, kreeg ik evenmin. En de Marsh Award voor het best in het Engels vertaalde boek ging ook al niet naar het genomineerde Brothers (Gebr.). Maar... de Waalse Prix Farniente 2003 heb ik wel gewonnen voor Frère (Gebr.)! Hoera!
Het gaat om een prijs waarbij jongeren zelf konden stemmen, dus een publieksprijs. Ik ben er uiteraard erg blij mee!
Jij bent mijn mooiste landschap (uitgeverij Leopold) is verschenen, en het boek ziet er werkelijk prachtig uit! Dat wist ik zelf natuurlijk wel, maar ook anderen blijken dat te vinden. Meer! Lees nu het titelgedicht in zijn geheel: Jij bent mijn mooiste landschap (ISBN 9025837409).
Luitje, Wimper & Pipet. Eindelijk weer verkrijgbaar, nu in één band: Luitje en de limonademoeder (Luitje is een meisje dat zo schoon is, dat ze nooit in bad hoeft. Maar op een dag moet ze toch. En dan blijkt dat ze allergisch is voor badwater! Ze krimpt ervan en verdwijnt regelrecht in het afvoergat! Wie krijgt haar daar ooit weer uit?), De winkel van Wimper (Wimper heeft maar één wens: hij wil een winkel. Helaas heeft hij maar net genoeg geld voor de kleinste winkel ter wereld. Die staat midden in het bos en er loopt niet eens een pad naartoe. En als hij aankomt, blijkt zijn winkel nog bewoond ook!) en Kind te huur (Het zakenmeisje Pipet hangt een advertentie op in de supermarkt: Kind te huur. Kind zonder ouders verhuurt zich aan ouders zonder kind. Nou, dan stróómt het geld natuurlijk binnen! Maar eh, wat willen al die ouders eigenlijk?
Ed Franck in De Standaard der Letteren: "Elk van de drie boeken drijft op fijnzinnige humor... En de tekeningen erbij bewijzen nog maar eens dat Ted van Lieshout een merkwaardig dubbeltalent is."
Luitje, Wimper & Pipet is een uitgave van Van Goor (ISBN 9000034612)
Zo ziet de nieuwe versie van Gebr. eruit!
Op verzoek van velen is eindelijk een gebonden versie van het boek verschenen, met een nieuw omslag. De jongens die op het oorspronkelijke omslag stonden - mijn broer en ik - staan ook op het nieuwe omslag, maar nu een heel stuk dichterbij. Dat durfde ik destijds niet.
Het PAPIEREN MUSEUM (nominatie Gouden Uil 2003) is een "poëssay": een combinatie van gedichten en vertellen over beeldende kunst. Judith Eiselin in NRC Handelsblad: "Hoera! Er is weer een boek van Ted van Lieshout over beeldende kunst." Het slot van de recensie: "Het verschil met de meeste andere boeken voor kinderen over kunst, en over kunstbeschouwing, is de terloopse en toch ook hartstochtelijke toon... Ted van Lieshout is een ideale conservator, voor een kind, maar ook voor een volwassen leek."
Een dag later bombardeerde de kunstredactie van het NRC Handelsblad het boek met maar liefst 5 stippen tot Kunst van de Week!
De hele recensie van Judith Eiselin is te lezen op de pagina's van het PAPIEREN MUSEUM. Daar zijn ook de recensies te vinden die Odile Jansen schreef voor Trouw en Rutger de Hoon (10) voor Museumvisie: "De heer van Lieshout heeft van elke bladzijde een soort reis gemaakt, elke bladzijde een nieuwe ervaring voor mijn ogen.":
PAPIEREN MUSEUM. De Lemsniscaatkrant schreef: "Een boek om te hebben, te houden en te koesteren." En Lettervreter van Radio Tequilla (België), ten slotte: "Ted van Lieshout maakte een schitterend kijk-en leesboek met PAPIEREN MUSEUM. Het zit vol met bekende en minder bekende kunstwerken, prenten, verhalen, verzen, definities. Ik haal het niet eens in mijn hoofd om te proberen te vertellen wat voor boek dit nu precies is. Het is een totaalconcept dat niet te definiëren is. Maar weet dat jongelui het geweldig zullen vinden en ongemerkt een heleboel opsteken over kunst en wat daarmee samenhangt."
Eind 2001 kreeg ik voor Zeer kleine liefde de tweejaarlijkse Nienke van Hichtum-prijs 2001 uitgereikt in het Letterkundig Museum te Den Haag. De prijs bestaat uit een fraaie oorkonde in een doos (zie foto) en een bedrag van 10.000 gulden (€ 4.500).
Uit het juryrapport: "Van Lieshout schrijft openhartig en ingetogen, intiem en afstandelijk, monter en ontroerend over een onmogelijke liefde, die toch heeft bestaan, ooit, even maar. Hij maakt duidelijk dat het soms heel goed is om een geheim te delen."
Helaas, ook de 18de Woutertje Pieterseprijs is niet door mij gewonnen. Maar helemaal overgeslagen ben ik niet, blijkt uit het juryrapport: "Gelukkig glinsteren er altijd parels. Ook dit jaar waren ze te vinden. Alle juryleden hebben genoten van de Griekse mythen, verhalen met eeuwigheidswaarde, prachtig in cadans verteld door Imme Dros. Heerlijk was ook het lezen van de roman van Benny Lindelauf, Negen open armen, een ode aan de liefde in zijn drie klassieke verschijningsvormen, amor, amicitia en caritas. De jury was aangenaam getroffen door Ted van Lieshouts Papieren museum, een uitstekende mogelijkheid om kinderen vertrouwd te maken met grote-mensen-poëzie, mooi en spannend vorm gegeven en inspirerend om te lezen."