's Morgens wakker worden en zien dat het gesneeuwd heeft is in Nederland al heel speciaal. Als het dan ook nog zondag is er niet gewerkt hoeft te worden en geen andere verplichtingen zijn is de keus voor een kano tocht door een witte Biesbosch snel gemaakt. Snel je kano partner opbellen en alle spullen bij elkaar zoeken voor een koude tocht. Het warm aankleden is geen probleem, maar je handen droog en warm houden is wel een probleem. Maar een oplossing (die trouwens niet nieuw is) is een paar huishoudhandschoenen over je normale handschoenen doen en ze zijn waterdicht.

Op naar Drimmelen om het water in te gaan. Onderweg hier naar toe al zitten verzinnen of we wel vanuit de haven konden vertrekken want er lag nogal wat ijs. Aangekomen in Drimmelen  bleek het haventje inderdaad dicht gevroren te zitten en bij de steiger was dit nog goed dik ook. Maar geen nood aan de kop van de steigers was het wat dunner en na wat ijsbreek werk bereikten we toch het open en vrije water. De Biesbosch lag te wachten en de oversteek was snel gemaakt. De dijk overgaan had weer eens een ander probleem. In de zomer zijn het de brandnetels die hier dan weelderig groeien, nu was het de sneeuw die het heuveltje spiegel glad maakte en met een kano lastig te nemen was. Maar na dit ook te hebben geklaard konden we de Biesbosch eindelijk in varen. Het eerste stuk over het stroomgat was geen probleem. Dit was ijs vrij. Alleen aan de kant in het riet hingen boven het wateroppervlak flinter dunne plakken met ijs. Dit is een heel mooi gezicht en toonde ons ook dat het water laag stond. De kreek die evenwijdig met het stroomgat stroomt gaf heel wat meer problemen. Hier lag ijs. Sommige stukken dun waar je met je kano zo door heen kon varen met het geluid van een open scheurende Titanic maar de probleem stukken waren centimeters dik. Hier liep de kano op vast en moest er met wat meer moeite en het gaten hakken met de peddel om vooruit te komen het ijs onder onze boten gebroken worden. Deze manier van varen is zeer inspannend en van de kou hadden we dan ook geen last. Na een stuk zwoegen en gelukkig ook varen ging er een warme bak koffie wel in. De koffie was dan wel warm maar in deze tijd van het jaar is het toch wat minder aangenaam om stil te staan. Dus voordat we het echt koud zouden krijgen weer snel de boot in en op weg naar de thuis haven. Dit ging wat vlotter omdat de kreek nu open lag, althans onze vaargeul en het gelukkig niet zo hard aan het vriezen was dat deze alweer dicht zou liggen. Moe, warm en voldaan terug in Drimmelen aangekomen van deze winterse tocht. De Biesbosch blijft mooi wanneer je er ook komt. Een leuke dag zo midden in de winter maar let er op het is en blijft koud dus ga dit niet alleen doen. (Wat trouwens altijd al verstandig is om er niet alleen op uit te trekken.)