Aan de deur wordt niet gekocht.

 

Riiing, blaf, blaf, blaf, blaf !!!!

 

Daar gaat de bel van de voordeur, het was een koude woensdagavond rond 17:00 uur. Ik doe de deur open, een bejaard echtpaar staat op de stoep. “Goede avond, meneer Van der Aa, wij hebben gehoord van een kennis dat u kanaries te koop heeft”.

 

Op zo’n moment moet je eigelijk kunnen zeggen dat het nu even niet goed uitkomt. Dat de aardappels op het vuur staan en dat ik om half zeven de deur uit moet. Maar ja, over twintig jaar hoor ik ook tot de bejaarden en zou het ook heel vervelend vinden weggestuurd te worden.

Komt u binnen zeg ik beleeft. De hond doet niets hoor, ze springt allen even tegen u op. Ik neem het echtpaar mee naar de schuur en vraag wat voor een kanarie ze zoeken. De man vond de kleur niet belangrijk en vertelde dat ze een kanarie hadden die meer dan 10 jaar oud is geworden.

Ja, overstemde de vrouw haar man, toen hadden ze een kanarie gekocht van iemand die ging na een week dood, toen hadden ze een kanarie gekocht van een kweker uit Zwaagdijk maar dat was een pop enz., enz...

 

Ik trok een gezicht waaruit te lezen viel dat ik erg begaan was met hun lot. Ik zal in mijn buitenvolière moeten kijken voor een goed zingende kanarie; maar dan komt hij wel van buiten. Dat werd niet goed begrepen. De temperatuur in de volière zal wel erg verschillen met binnen. Dat is voor de vogel onaangenaam met mogelijk het gevolg geen zang en kans op rui. Deze temperatuur schommeling kun je opvangen door de kanarie eerst enige dagen in een koele slaapkamer te zetten. Was geen probleem, gaf mevrouw aan.

Ik wees op een rood mozaïek kanarie en vroeg of ze deze mooi vonden. Vreselijk, zei de vrouw, “is dat wel een kanarie”? Ik vertelde dat er wel 350 kleurslagen zijn en dat dit een hele bijzondere kleur was. De vrouw trok een vies gezicht, nee ze wou een gele. Zeg jij dan is wat, brieste ze tegen haar man.

 

Ik ging met mijn schepnetje de buitenvolière in en ving een prachtige intensieve gele kanarie, die ik eigelijk niet kwijt wilde. Maar ja, dacht ik, het moet een kanarie zijn die elke kritiek kan doorstaan. Om aan te geven dat de kanarie gezond is liet ik zien dat de kleur van de buik gelijk was aan de kleur van mijn binnenkant hand.

 Kijk jij maar, zei de vrouw, ik ben kippig. De vogel voelde goed aan en zat prachtig in de veren. Het echtpaar vroeg van alles over de gewenning naar kamertemperatuur, over zaad, groenvoer en badwater enz. Heel geduldig behandel ik de vragen en keek heel voorzichtig op mijn horloge, het was 18:00 uur. De koop werd gesloten het echtpaar nam de kanarie mee.

Ik gaf op de valreep nog even aan, dat als de vogel zich prettig voelt  in zijn nieuwe omgeving, hij binnen een week gaat zingen.

 

De daar op volgende zaterdag ging ik, in alle vroegte, met een vogelvriend naar een vogelbeurs in Zwolle. Bij mij thuis gaat om 9:00 uur de telefoon, mijn dochter na een avondje stappen, neemt slaapdronken op. De nummerverklikker geeft aan dat ze al voor de derde keer gebeld hebben. De nieuwe eigenaar van de kanarie vertelde dat hij een vreselijke miskoop heeft gedaan. U moet mijn vader hebben die komt vanavond thuis, antwoordde mijn dochter, ik kan niets voor u doen.

 

Om 16:00 uur kom ik thuis, ik heb nog niet mijn jas uit of de telefoon gaat. Meneer Van der Aa de vogel zingt niet en er liggen veren in zijn kooi. Op zo’n moment kun je de verdediging ingaan maar heeft dat zin? Heel beleeft vraag ik hem de vogel terug wil brengen en dat hij zijn geld terug kan krijgen. Waarschijnlijk luisterde zijn vrouw mee en gooide nog wat venijnige kooltjes op het vuur. Ik bood geen andere kanarie aan. Ik was er klaar mee.

 

Netjes op afspraak kwam de man de kanarie terug brengen. Ik wenste hem veel geluk met het zoeken naar een andere kanarie; in gedachte wenste ik hem ook veel geluk met zijn vrouw. Ik heb de kanarie in een tentoonstellingskooitje staan en vraag mij nu af wat er aan deze  prachtige vogel mankeert die na enkele dagen weer het hoogste lied zong.

Met mijn vrouw en dochter heb ik afgesproken: Aan de deur wordt niet gekocht.

 

Rinus van der Aa

Vogelvrienden van Hoorn en Omstreken.