The unstressed forms me (for mij) and we (for wij) do not occur in KV. The forms zij (261x) and ze (73x) are used for both plural and singular referents. Genitive forms of personal pronouns are absent in KV. KV uses van mij, van haar, van hem instead. The form hen only occurs twice; haar is the usual plural form for the third person; hun occurs 5x as a personal pronoun and is used 11x as a possessive or reflexive pronoun. Wij (680x) is extemely frequent. It seems to provide the author with a stylistically valuable tool to include the audience in his reasonings. Gij (the alternative forms jij, je are absent) is used almost exclusively in the dialogues. In the text gij once occurs to address an opponent of the author's feelings: 049 "Zo gij nog al Ja zegt, zegt mij dan: als gij de heele uijtgebreidheijd deeld, dat deel dat gij met U verstand van haar afsnijd, kont gij ook na de natuur van alle deelen daar van afscheide; dat dan gedaan zijnde, vraag ik: wat iss'er tusschen dit afgesneede deel en de rest? Gij moet zeggen, of een ijdel of een ander lichaam of dat van de uijtgebreidheijd selve." In the epilogue the author directly addresses his audience 408 "Ik en wil niet zeggen dat gij die ten eenen maal zult bij U houden, maar alleen zo gij ooijt aanvangt die aan jemand gemeen te maaken, dat u geen ander oogmerk en drijve." If the text of the epilogue dirives from a letter written by Spinoza, no occurrances of plural gij could be registrated in KV.

As a conclusion it can be stated that KV is remarkebly stable and consistent in its use of personal pronouns. This might be due to the printer's contribution in preparing the text for printing.