Een dag op de boerderij in Groeningen

Vader mot um zes uur op, melke ien de hei. Hij smiet net de tuite op d’n bak. Hij het de goei boks toch nie an wa Mies? Waffer boks?

Vader moet om zes uur op, melken in de hei. Hij gooit juist de melkbussen op de bak. Hij heeft zijn beste broek toch niet aan hè Mies? Wat voor broek?

Noa de middag knoei plukke ien d’n hof. En nie knoa:je, anders mudde mèèr ok nog goan schoefele op de lange plak.

Na de middag onkruid wieden in de tuin en niet zeuren, anders moet je morgen ook nog gaan schoffelen op het land.

D’r valt enne muk in de graaf. Wor zien de jonges? Zeker wer roond an ’t schüüpe. Dieje mök kumt an de spel, Mies het d’r zo’n jommer mit. As die jonges nou nie gauw komme dan kriege ze vanoavend smèèr. En ge hoeft nie te bö:ke.

Er valt een kalf in de sloot. Waar zijn de jongens? Zeker weer rond aan het dwalen. Dat kalf krijgt diarree. Als die jongens nou niet gauw komen, krijgen ze vanavond klappen. En je hoeft niet te huilen.

Bij Winkelmolen kriege ze unnen ijs. En mar spie:gele. Dan die van oons mar ennen halve rol drop.

Bij de buren krijgen ze een ijsje. Ze steken ons de ogen uit. Dan geven we onze kinderen maar een halve rol drop.

Herman klimt op de lier um enne nèèst uut te hale. Efkes latter zit Maria mit de kloertse te haffele. Mies kan ‘t mar wennig telle, Moeder löt ze mar gewerre.

Herman klimt op de ladder om een nest leeg te roven. Even later is Maria met de jonge vogeltjes aan het slepen. Mies heeft er weinig waardering voor, Moeder laat ze hun gang maar gaan.

Op ‘t grüüske is Wiel Ebben mit pollevers an ‘t mojjeke. ‘t Grüüske is ènne toemp gras vör ‘t hùùs. Hij het gruwelijke schik, totdet d’r enne ien zien tès ien braand vlie:gt. Dan göt ‘ie bö:kend noar hüüs (hij kon d’r gaar niks an doe:n).

Op het grüüske is Willie Ebben met klappertjes aan het prutsen. Het 'grüüske' is een in een punt uitlopend driehoekig grasveld voor het huis. Hij heeft enorme lol, totdat er eentje in zijn zak in de fik vliegt. Dan rent hij huilend naar huis (hij kon er helemaal niets aan doen).

Toon mot griesele, want mèèr is ‘t zondag. Hoe duk he’k dè now al nie gevroagd? Assie now ‘s mit begon, dan was ‘ie ok erder verrig.

Toon moet harken, want morgen is het zondag. Hoe vaak heb ik het nu al niet gevraagd? Als hij nu een direct begon, dan was hij ook eerder klaar.

D’r stut ‘n moal op stal; ze mot kalve. ‘t Is een zeegt beest. Ze begint tenaart te werke. Mar ze is nog nie stik zo ver. Za’k de veearts mar belle? Dè naawt d’r nog niks.

Er staat een vaars op stal; ze moet een kalf krijgen. Het is een mak dier. Het is enigszins te zien dat ze eraan begint. Maar ze is nog niet helemaal zo ver. Zal ik de veearts maar opbellen? Dat is nog niet echt nodig.

Mies plukt vier emmers boone. De derkes motte ze renge. Mar gèr doen ze ’t nie! Ingsele zien ze toch an de geng. Vör Petra is ‘t een heel gefrot, vör de aandere een heel geplaar.

Mies plukt vier emmers bonen. De meisjes moeten ze afhalen. Maar ze hebben er een hekel aan. Uiteindelijk zijn ze toch begonnen. Voor Petra is het een heel gepriegel, voor de anderen een heel onhandige bezigheid.

Joke is gisteroavend nor Sinttunnis gewèst, ze kiekt nog zoels. Ze het d’n brommer zó ien de schop gesmete. Hij stoekte twee kier en viel toen tegge ‘n stieperke an. Mies kan d’r nie op stü:te.

Joke is gisteravond in Sint Anthonis wezen stappen, ze heeft nog steeds een vale kleur. Ze heeft haar brommer gewoon in de schuur gesmeten. Hij stuiterde twee keer en viel toen tegen een paaltje aan. Mies heeft er geen waardering voor.

‘s Aoves rööst iedereen üt. Vader snurkt ien de prost. Harrie zit op unne stoe:l te rui:e. Dè ha’k van enne jong van zienen awwer toch nie verwa:cht! Mientje schut thee ien. Hij blokt ien ‘t köpke. Toon wil d’r romme ien en ennen hoop sükker.

's Avonds rust iedereen uit. Vader zit in de luie stoel te snurken. Harrie zit op een stoel heen en weer te wiebelen. Dat had ik van een jongen van zijn leeftijd toch niet verwacht. Wilma schenkt thee in. De damp slaat er af. Toon wil er graag melk in en een hele berg suiker.

De kliensten liggen’al enne stoot ien bed, mar zien nog an ‘t spochte. Vader d’r hin.

De kleinsten zijn al een hele tijd naar bed, maar zijn nog steeds wild aan het spelen. Vader gaat er op af.