TERUGKEER PROJECT BETEKENT OPSLUITING OF MET NIETS OP STRAAT TE WORDEN GEZET

Gemeente Groningen reikt vluchtelingen de strop aan 

Wie begrijpt er nog iets van het Groninger college van B&W. Ze stelt - al dan niet samen met de gemeenteraad – al jaren dat in Groningen geen vluchtelingen op straat gezet zullen worden. Desalniettemin komt het college nu met haar beleidslijn uitgeprocedeerden, waarin ze verwacht dat haar vluchtelingen zonder mitsen of maren meewerken aan hun opstraatzetting via het vertrekcentrum Ter Apel of Vught.

Vandaag bespreekt de raadscommissie Zorg en Beheer het voorstel van het college, dat betrekking heet op 55 vluchtelingen die zeven tot zestien jaar in Nederland, waarvan het grootste deel in Groningen. In de beleidslijn staat: “Wij willen niet dat mensen die bereid zijn mee te werken aan hun terugkeer, op straat terecht komen. Wij zullen dan ook bevorderen dat deze personen vertrekken en waar mogelijk en gewenst zich aanmelden voor het project Terugkeer.”

Hoe valt dit te rijmen met het gegeven dat de meerderheid van de gemeenteraad nog steeds staat voor een generaal pardon voor alle 26.000 vluchtelingen die onder het ‘terugkeer project’ van minister Verdonk vallen? Een project dat is opgezet om alle vluchtelingen, die jaren zijn gegijzeld in de oude procedure of niet het land uit konden, uit de voorzieningen te krijgen.

Om de locale bestuurders  die geconfronteerd worden met op straat gedumpte vluchtelingen tevreden te stellen, heeft minister Verdonk toegezegd dat alle vluchtelingen die via een vertrekcentrum het land niet uit kunnen niet op straat zouden belanden en een verblijfsvergunning krijgen. Na negen maanden vertrekcentrum Ter Apel is echter duidelijk dat dit loze beloften waren. De overgrote meerderheid van de mensen die naar het vertrekcentrum Ter Apel zijn verwezen is op straat beland, omdat ze niet terugkunnen naar hun land van herkomst. De toegezegde schrijnendheid en buitenschuld criteria weigert de IND in Ter Apel toe te passen.

Deze door de overheid geïllegaliseerden mensen zijn volgens de IND zogenaamd ‘vrijwillig’ met onbekende bestemming vertrokken (MOB). Terwijl de mensen in het vertrekcentrum van dezelfde IND de aanmaning krijgen om binnen 24 uur het centrum te verlaten of anders te horen krijgen het risico te lopen te worden opgesloten in het Huis van bewaring in Ter Apel of te worden gedumpt op station Emmen.

Over deze werkelijkheid die de 55 Groninger vluchtelingen te wachten staat rept het college met geen woord. De vluchtelingen die na 1 april 2001 onder de nieuwe vreemdelingenwet naar Nederland zijn gekomen, zijn vrijwel allemaal uitgesloten van het recht op erkenning als vluchteling. Zij die wel in de opvang zijn, belanden meestal op straat met de sluiting van vrijwel alle asielzoekerscentra in Nederland, zoals het azc Martinihof op 30 juni. Van deze vluchtelingen trekt het college haar handen helemaal af.

De Vereniging van Friese Gemeenten heeft al haar verontwaardiging geuit over deze gang van zaken. De gemeente Groningen moet zich bij deze gemeenten aansluiten en zich met andere Groningse gemeenten inzetten voor een verblijfsvergunning voor alle vluchtelingen die ten onrechte op straat (dreigen te) belanden. De gemeente mag geen mensen naar Ter Apel of Vught sturen, of zonder voorzieningen op straat zetten.  Ze moet deze vluchtelingen opvang bieden en aan Den Haag duidelijk maken dat zij een verblijfsvergunning verdienen. Dat is beter dan van de Groningse vluchtelingen de strop van het zogenaamde Terugkeer project aan te bevelen.

Massoud Djabani - Werkgroep Iraanse Vluchtelingen

Hans Alderkamp  - Werkgroep Vluchtelingen Vrij

Dagblad van het Noorden 15 juni 2005