Platform "Stop de inburgeringsplicht"

Postbus 901

7400 AX Deventer

website: www.stopdeinburgeringsplicht.nl

mail: info@stopdeinburgeringsplicht.nl

De Wet Inburgering moet van tafel!

Een kritische analyse van het voorstel voor de Wet Inburgering

Rapport ter aanbieding aan de fracties van de Tweede Kamer

d.d. 12 juni 2006

Inhoud

Inleiding 3

Hoofdstuk 1. Argumenten tegen de inburgeringsplicht 4

Hoofdstuk 2. Het manifest tegen de inburgeringsplicht 8

Bijlage: Ondertekenaars van het "Manifest tegen de inburgeringsplicht. 10

Voor kosteloze en vrijwillige taallessen"

Inleiding

Binnenkort gaat uw Kamer het kabinetsvoorstel voor de Wet Inburgering (WI) behandelen. Het kabinet wil deze wet, die ingrijpende gevolgen gaat hebben voor honderdduizenden burgers van Nederland, per 1 januari 2007 invoeren.

Samengevat komt de WI erop neer dat grote groepen burgers met een buitenlandse afkomst gedwongen zullen worden tot het volgen van inburgeringscursussen en het behalen van een examen binnen een bepaalde termijn, op eigen kosten en op straffe van boetes en verblijfsrechtelijke sancties.

Ter voorbereiding van de wetsbehandeling heeft uw Kamer het bedrijf BMC de opdracht gegeven om de uitvoeringsrisico’s van de WI in beeld te brengen. Op 16 mei 2006 heeft BMC de resultaten van zijn analyse, weergegeven in het rapport Risicoanalyse met betrekking tot de uitvoering van het voorstel voor de Wet Inburgering, aangeboden aan uw Kamer. Het rapport wijst met name op de risico’s op praktisch, juridisch en financieel vlak.

In het onderhavige rapport, De Wet Inburgering moet van tafel! Een kritische analyse van het voorstel voor de Wet Inburgering, willen wij, het platform "Stop de inburgeringsplicht", onze argumenten tegen de WI aan u voorleggen. Dit platform bestaat uit een tiental anti-racistische (zelf)organisaties en heeft al diverse acties tegen de WI op zijn naam staan. Onze argumenten zijn eerder verwoord in en gebaseerd op het door ons platform opgestelde "Manifest tegen de inburgeringsplicht. Voor kosteloze en vrijwillige taallessen" dat door ruim 1.800 individuen en 120 maatschappelijke organisaties is ondertekend. Dit manifest en een lijst met ondertekenaars (organisaties en individuen) kunt u verderop in dit rapport vinden. Deze informatie is ook na te lezen op onze website www.stopdeinburgeringsplicht.nl.

In het voorliggende rapport gaan wij niet inhoudelijk in op de analyse van BMC of mogelijk aanvullende uitvoeringsrisico’s. Onze analyse is een alternatieve analyse. Wij zijn namelijk van mening dat de WI nooit aangenomen en uitgevoerd mag worden. De WI moet compleet van tafel. Het platform "Stop de inburgeringsplicht" probeert alleen consequente en principiële anti-racistische kritiek op de inburgeringsdwang te formuleren, en geen argumenten te gebruiken die op termijn ingezet zouden kunnen worden bij de verfijning, perfectionering en uitbreiding van de inburgeringsplicht. Dat zijn in onze ogen argumenten die wijzen op technische tekortkomingen van het stelsel, argumenten die betrekking hebben op de gekozen doelgroep, die benadrukken dat gedwongen inburgering niet zal werken en geen goede resultaten zal afwerpen of die gericht zijn op een betere cursusinhoud.

Dit rapport bestaat uit twee hoofdstukken. In hoofdstuk 1 geven wij bondig onze argumenten tegen de WI en de inburgeringsplicht weer. In hoofdstuk 2 hebben wij het betreffende manifest opgenomen, met in de bijlagen de namen van de organisaties en personen die dit document hebben ondertekend.

Wij hopen dat u onze argumenten en zienswijze zult betrekken bij de beraadslagingen over de WI.

Platform "Stop de inburgeringsplicht"

Postbus 901

7400 AX Deventer

E info@stopdeinburgeringsplicht.nl

W www.stopdeinburgeringsplicht.nl
T 071-512 7619 (maandag t/m vrijdag 14.00-17.00 uur)

Hoofdstuk 1. Argumenten tegen de inburgeringsplicht

De inburgeringsplicht is nationalistisch

De inburgeringsplicht dwingt niet-westerse allochtonen om zich aan te passen aan “de Nederlandse cultuur”, die echter niet bestaat. Er bestaat wel een hele reeks conservatieve en liberale normen en waarden die de overheid wil opleggen aan allochtonen. Het gaat daarbij om een cultuur van arbeidsethos en consumentisme, van gezinsdenken, individualisme en eigen verantwoordelijkheid, en gehoorzaamheid aan de autoriteiten. Dat politici en bestuurders zo'n beschavingsoffensief nodig achten, geeft al aan dat veel inwoners van Nederland - allochtoon en autochtoon - er een heel andere levenshouding op na houden. In werkelijkheid bestaan er in elk land - ook in Nederland - vele zich continu ontwikkelende subculturen, en iedereen maakt in verschillende levensfasen deel uit van meerdere daarvan. Subculturen hangen meestal samen met maatschappelijke posities, en nauwelijks met nationaliteiten. Zo zullen bijvoorbeeld twee arbeiders uit verschillende landen veel meer met elkaar gemeen hebben dan elk van hen met zijn eigen baas.

"De Nederlandse cultuur" zou superieur zijn aan die van niet-westerse landen. Door problemen, zoals bijvoorbeeld religieus fanatisme, vrouwenonderdrukking en antisemitisme, eenzijdig aan andere culturen te koppelen, probeert men "de Nederlandse cultuur" er goed vanaf te laten komen. Maar met de Nederlandse driekleur in de hand zijn juist altijd vrouwenonderdrukking, kolonialisme, slavernij, racisme en uitbuiting rechtgepraat. De Nederlandse geschiedenis is er echter ook een van verzet daartegen.

De inburgeringsplicht is racistisch

De inburgeringsplicht geldt specifiek voor niet-westerse allochtonen tussen de 16 en 65 jaar met een verblijfsvergunning en voor bepaalde groepen genaturaliseerde Nederlanders in die leeftijdscategorie. Het voorstel voor een inburgeringsplicht getuigt niet van een kabinet dat zijn burgers gelijk wil behandelen. Immers, ook onder autochtonen bestaan omvangrijke lagen die onvoldoende (kunnen) participeren in de samenleving. Onderzoek heeft aangetoond dat 10% van de volwassen autochtonen functioneel analfabeet is. Middels grootscheepse campagnes probeert het kabinet deze groep weer in de schoolbanken te krijgen, op vrijwillige basis en zonder kosten voor de deelnemers. Datzelfde kabinet wil oudkomers, die gewone burgers zijn van dit land, echter via wetgeving dwingen tot deelname aan inburgeringscursussen die ze ook nog eens zelf moeten bekostigen.

Wij vinden het zeer verontrustend dat deelname aan en succesvolle afronding van inburgeringscursussen gezien kunnen gaan worden als een voorwaarde om te mogen participeren in de samenleving. Met deze plannen draagt het kabinet bij aan de totstandkoming van een legitimatie voor openlijke discriminatie. Het is bijvoorbeeld goed denkbaar dat werkgevers sollicitanten met een buitenlandse afkomst gaan afwijzen op grond van het feit dat zij hun inburgeringsexamen (nog) niet hebben gehaald.

De inburgeringsplicht is onredelijk

De voormalige gastarbeiders uit Marokko, Turkije en andere niet-westerse landen en hun kinderen, de zogenaamde tweede generatie, hebben een groot aandeel in de opbouw van de welvaart van onze samenleving. Op uitnodiging van Nederland hebben zij zich hier gevestigd en hard gewerkt aan de ontwikkeling van dit land, onder erbarmelijke omstandigheden en vooral in de sectoren met de zwaarste en smerigste banen. Decennialang heeft de overheid geen oog gehad voor de situatie van deze immigranten en onvoldoende gezorgd voor mogelijkheden om de taal te leren en te participeren: 'Werken, werken, en nog eens werken' was de boodschap.

Nu worden deze oudkomers, vaak mensen op leeftijd, als het aan het kabinet ligt geconfronteerd met een inburgeringsplicht. Oudkomers worden wettelijk verplicht om op eigen kosten de Nederlandse taal te leren. Ook moeten zij binnen vijf jaar een examen halen en daarmee aantonen de taal voldoende te beheersen. Lukt dit niet binnen deze termijn, dan dreigt een bestuurlijke boete. Dat is volgens ons werkelijk stank voor dank!

Overigens kunnen bepaalde groepen, zoals uitkeringsgerechtigden, in de plannen van het kabinet ‘volstaan’ met het betalen van een eigen bijdrage voor hun inburgeringstraject, maar de overige verplichtingen blijven ook voor deze groepen gelden.

De inburgeringsplicht is overbodig

De inburgeringsplicht is overbodig. Dat is nog een reden waarom dit voorstel onmiddellijk van tafel moet. Al jarenlang bestaan er in de grote steden wachtlijsten voor Nederlands taalonderwijs die aantonen dat de vraag naar taalonderricht groter is dan het aanbod. Waarom oudkomers bij wet dwingen tot inburgering als de belangstelling ervoor zo groot is? Zo groot zelfs dat de overheid de vraag niet aankan.

De inburgeringsplicht zal de schuldenproblematiek doen toenemen

Beslist niet onbelangrijk: de inburgeringsplicht brengt zware financiële lasten met zich mee voor oudkomers. Als het aan het kabinet ligt moeten zij de zeer hoge kosten van een inburgeringstraject (ongeveer € 6.000,-) zelf betalen, eventueel via een lening. Een deel van de gemaakte kosten (maximaal € 3.000,-) kan weliswaar teruggekregen worden wanneer de inburgeraar het examen binnen drie jaar haalt, maar dit neemt niet weg dat dit stelsel hoe dan ook een onacceptabele aanslag betekent op de portemonnee van een kwetsbare groep mensen met een toch al geringe draagkracht en een relatief hoge mate van schuldenproblematiek, en daarmee leidt tot een cumulatie van financiële problemen.

Sommige groepen inburgeraars krijgen een cursusaanbod van de gemeente. Zij kunnen ‘volstaan’ met het betalen van een eigen bijdrage van € 270,-. Veel mensen kunnen echter ook dit bedrag niet zomaar missen.

De inburgeringsplicht is vrouwonvriendelijk

Vaak wordt gesteld dat de inburgeringsplicht goed zal uitpakken voor niet-westerse allochtone vrouwen die anders van hun echtgenoten niet naar een inburgeringscursus mogen. Dat argument wordt er met de haren bijgesleept. Zulke vrouwenonderdrukking komt namelijk in zowel allochtone als autochtone kringen voor. Het is racistisch om dan een dwangmiddel in te zetten dat uitsluitend niet-westerse allochtonen treft. Zulk beleid staat in een lange paternalistische traditie. Al in de koloniale tijd beweerde de Nederlandse staat beschaving te brengen in Indonesië door bevrijding van de vrouwen uit de handen van hun gewelddadige mannen. Dat destijds vrouwen in Nederland ook nog zwaar werden achtergesteld - zeker binnen het huwelijk -, lieten de koloniale overheersers buiten beschouwing.

Werkelijke emancipatie kan helemaal niet via overheidsdwang tot stand komen, maar slechts via strijd van onderop. Dat sommige niet-westerse allochtone vrouwen niet naar taalles gaan zou daarbij wel eens veel minder veroorzaakt kunnen worden door hun echtgenoten dan door de materiële omstandigheden waaronder ze moeten leven. Misschien zijn veel van de vrouwen moe van het zware en slecht betaalde werk dat ze naast hun huishouden moeten doen om het hoofd boven water te houden. Misschien is er geen goede en betaalbare kinderopvang. Misschien zijn de taallessen te ver weg. Wie deze vrouwen werkelijk wil steunen moet daar eveneens iets aan verbeteren. Daarbij zou dwang uitoefenen op vrouwen die mogelijk ook al onder druk van hun man staan, hun positie nog verder kunnen verslechteren en hun zelfvertrouwen nog kunnen verminderen.

De WI is veel minder positief voor vrouwen dan wordt gesteld. De wet is eerder vrouwonvriendelijk. Huwelijksmigranten krijgen in deze wet namelijk geen zelfstandige verblijfsvergunning zolang zij het inburgeringsexamen niet hebben behaald. Dat maakt vrouwen zeker niet onafhankelijker.

De inburgeringsplicht gaat religieus fundamentalisme niet tegen

Religieus fundamentalisme moet bestreden worden, zowel onder allochtonen als onder autochtonen. Maar dat kan alleen via een linkse en feministische bevrijdingsstrijd van onderop, en via solidariteit met progressieve bewegingen die door fundamentalisten worden onderdrukt. De Nederlandse overheid lijkt weinig moeite te hebben met het christenfundamentalisme, want met het wapen van de inburgering richt men zich uitsluitend tegen moslims. In feite is bestrijding van het terrorisme er met de haren bijgesleept en is het geen serieus doel van de inburgering. Bij velen, ook bij de overheid, is het bekend dat inburgeringscursussen nauwelijks invloed zullen hebben op moslimfundamentalisten. Het zijn meestal geen nieuwkomers en ze zijn over het algemeen al prima bekend met wat men "de Nederlandse cultuur" noemt. Een inburgeringscursus zal hen daarbij ook nauwelijks van hun politieke geloof afbrengen. Niet zozeer de inhoud van de cursussen zal blijven hangen, maar vooral het paternalisme van het gehele inburgeringsprogramma. Het stellen van inburgeringsvoorwaarden om er werkelijk bij te mogen horen, zal hen nog meer het gevoel geven niet welkom te zijn.

De activiteiten van de IB-Groep bij de uitvoering van de inburgeringsplicht zullen leiden tot stigmatisering

De IB-Groep gaat een landelijke databank aanleggen met daarin zowat alle niet-westerse allochtonen (het Bestand Potentiële Inburgeringsplichtigen) waarmee gemeenten inburgeringsplichtigen kunnen opsporen. Daarnaast gaat de IB-Groep ook een gigantische databank opzetten waarin men voor de gemeenten de vorderingen van alle inburgeraars gaat bijhouden (het Informatiesysteem Inburgering). Via deze computersystemen worden hele groepen inwoners van Nederland gebrandmerkt als personen die nog niet volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving, als een soort tweederangsburgers die hun lesje integratie nog niet hebben geleerd.

Nederlands leren en participeren is ook zonder dwang mogelijk

De kwestie van het Nederlands spreken is sinds enige jaren ten onrechte volledig opgeklopt. Politici en opiniemakers doen tegenwoordig alsof de slechte maatschappelijke positie van niet-westerse allochtonen veroorzaakt wordt doordat ze de taal niet goed zouden kunnen spreken. Racisme en uitbuiting worden niet meer genoemd, laat staan bestreden. Zo krijgen de niet-westerse allochtonen zelf de schuld van hun achtergestelde positie.

Wanneer het kabinet het heeft over participatie in de samenleving wordt in feite participatie op de arbeidsmarkt bedoeld. Want genaturaliseerde allochtonen met een baan hoeven volgens de WI niet in te burgeren. Participatie zou echter veel progressiever uitgelegd moeten worden. Het is inderdaad handig als mensen elkaar onderling kunnen verstaan, maar dan vooral ook om samen een vuist te kunnen maken voor gelijke rechten en niet tegen elkaar uitgespeeld te kunnen worden. Samen strijden is de beste integratie. En aangezien hier het meest Nederlands gesproken wordt, is het wel erg belangrijk om die taal te leren. Daarom zou de overheid voor voldoende goede, kosteloze en vrijwillige taalcursussen moeten zorgen. Participatie betekent verder ook een einde aan de segregatie via zwarte scholen en arme wijken, en een einde aan het racisme op de arbeidsmarkt, maar daar wordt nauwelijks over gesproken.

De inburgeringsplicht maakt Nederland minder leefbaar voor (allochtone) burgers

De kabinetsplannen voor een inburgeringsplicht vormen de meest omvangrijke en meest verstrekkende aanval op de rechten en positie van migranten in veertig jaar tijd. De WI vormt samen met andere ingrepen een totaalpakket van maatregelen gericht tegen de rechten en verworvenheden van etnische minderheden. Zo zijn naast het wetsvoorstel voor de invoering van de inburgeringsplicht de leges voor verblijfsvergunningen drastisch verhoogd, is de identificatieplicht uitgebreid en is met de invoering van de Wet Inburgering Buitenland het recht op gezinsleven ernstig ingeperkt. Het is juist deze opeenstapeling van maatregelen, gecombineerd met een migrantvijandig klimaat, die Nederland steeds minder leefbaar maakt voor allochtonen en op zorgwekkende wijze het gevoel van ‘wij en zij’ versterkt.

Hoofdstuk 2. Het manifest tegen de inburgeringsplicht

Onderstaand manifest, dat is opgesteld door het platform "Stop de inburgeringsplicht", is door 120 maatschappelijke organisaties en ruim 1.800 individuen ondertekend. Onder de organisaties bevinden zich onder meer migrantenverenigingen, vrouwen- en jongerenorganisaties, anti-racistische groepen, politieke partijen en gemeenteraadsfracties. De individuen die het manifest steunen, vormen eveneens een zeer diverse groep: mannen en vrouwen, bekende Nederlanders en minder bekende Nederlanders, jong en oud, allochtoon en autochtoon uit heel het land. Een volledige weergave van deze organisaties en individuen is opgenomen in de bijlage.

Manifest tegen de inburgeringsplicht

Voor kosteloze en vrijwillige taallessen

Vanuit het perspectief van migranten en hun nakomelingen begint het beleid van het kabinet-Balkenende steeds zorgwekkendere vormen aan te nemen. Met minister Verdonk in de voorste linie voert dit kabinet de ene aanval na de andere uit op de rechten en verworvenheden van etnische minderheden. De inburgeringsplicht die zij wil invoeren voor oudkomers - migranten die al langere tijd in Nederland wonen - is daarvan de meest ingrijpende en onredelijke. In dit manifest willen wij, ondergetekende maatschappelijke organisaties en individuen die zich zorgen maken over de toon en inhoud van het kabinetsbeleid, ons afkeuren uitspreken over deze plannen voor een op dwang gebaseerd inburgeringsstelsel.

De voormalige gastarbeiders uit Marokko, Turkije en andere niet-westerse landen en hun kinderen, de zogenaamde tweede generatie, hebben een groot aandeel in de opbouw van de welvaart van onze samenleving. Op uitnodiging van Nederland hebben zij zich hier gevestigd en keihard gewerkt aan de ontwikkeling van dit land, onder erbarmelijke omstandigheden en vooral in de sectoren met de zwaarste en smerigste banen. Decennialang heeft de overheid geen oog gehad voor de situatie van deze immigranten en onvoldoende gezorgd voor mogelijkheden om de taal te leren en te participeren: 'Werken, werken, en nog eens werken' was de boodschap.

Nu worden deze oudkomers, vaak mensen op leeftijd, als het aan het kabinet ligt geconfronteerd met een inburgeringsplicht. Dit houdt in dat oudkomers wettelijk worden verplicht om op eigen kosten de Nederlandse taal te leren. Ook moeten zij binnen vijf jaar een examen halen en daarmee aantonen de taal voldoende te beheersen. Lukt dit niet binnen deze termijn, dan dreigt een bestuurlijke boete. Dat is volgens ons werkelijk stank voor dank!

Overigens kunnen bepaalde groepen, zoals uitkeringsgerechtigden, in de plannen van het kabinet volstaan met het betalen van een eigen bijdrage voor hun inburgeringstraject, maar de overige verplichtingen blijven ook voor deze groepen gelden.

Discriminatie
Wij vinden de inburgeringsplicht discriminerend. De plicht geldt specifiek voor allochtonen tussen de 16 en 65 jaar die op basis van een verblijfsvergunning in Nederland wonen of zijn genaturaliseerd tot Nederlander en niet gedurende acht jaar van de leerplichtige leeftijd in Nederland hebben gewoond. Het voorstel voor een inburgeringsplicht getuigt naar onze mening niet van een kabinet dat zijn burgers gelijk wil behandelen. Immers, ook onder autochtonen bestaan omvangrijke lagen die onvoldoende (kunnen) participeren in de samenleving. Onderzoek heeft aangetoond dat 10% van de volwassen autochtonen functioneel analfabeet is. Middels grootscheepse campagnes probeert het kabinet deze groep weer in de schoolbanken te krijgen, op vrijwillige basis en zonder kosten voor de deelnemers. Datzelfde kabinet wil oudkomers, die gewone burgers zijn van dit land, echter via wetgeving dwingen tot deelname aan inburgeringscursussen die ze ook nog eens zelf moeten bekostigen.

Wij vinden het zeer verontrustend dat deelname aan en succesvolle afronding van inburgeringscursussen gezien kunnen gaan worden als een voorwaarde om te mogen participeren in de samenleving. Met deze plannen draagt het kabinet bij aan de totstandkoming van een legitimatie voor openlijke discriminatie. Het is bijvoorbeeld goed denkbaar dat werkgevers sollicitanten met een buitenlandse afkomst gaan afwijzen op grond van het feit dat zij hun inburgeringsexamen (nog) niet hebben gehaald.

Ook is de inburgeringsplicht in onze ogen overbodig. Dat is nog een reden waarom dit voorstel onmiddellijk van tafel moet. Al jarenlang bestaan er in de grote steden wachtlijsten voor Nederlands taalonderwijs die aantonen dat de vraag naar taalonderricht groter is dan het aanbod. Waarom oudkomers bij wet dwingen tot inburgering als de belangstelling ervoor zo groot is? Zo groot zelfs dat de overheid de vraag niet aankan.

En beslist niet onbelangrijk: de inburgeringsplicht brengt zware financiële lasten met zich mee voor oudkomers. Als het aan het kabinet ligt moeten zij de zeer hoge kosten van een inburgeringstraject (ongeveer € 5.000) zelf betalen, eventueel via een lening. Een deel van de gemaakte kosten kan weliswaar teruggekregen worden wanneer de oudkomer het examen binnen drie jaar haalt, maar dit neemt niet weg dat dit stelsel hoe dan ook een onacceptabele aanslag betekent op de portemonnee van een kwetsbare groep mensen met een toch al geringe draagkracht en een relatief hoge mate van schuldenproblematiek, en daarmee leidt tot een cumulatie van financiële problemen.

Voor vrijwillige en kosteloze taallessen
De kabinetsplannen voor een inburgeringsplicht vormen de meest omvangrijke en meest verstrekkende aanval op het evenwicht tussen rechten en plichten van migranten in veertig jaar tijd. Daarom roepen wij eenieder, 'allochtoon' en 'autochtoon', op om zowel landelijk als lokaal initiatieven te ontplooien teneinde te protesteren tegen deze kabinetsvoorstellen. Het is belangrijk om nu te strijden tegen dwang en discriminatie. Een bijzondere verantwoordelijkheid is daarbij weggelegd voor zelforganisaties. Nú moeten zelforganisaties hun rol als belangenbehartigers waarmaken, zowel middels voorlichting van hun achterbannen als door middel van het mede opzetten van protestacties.

Wij willen benadrukken dat wij beslist niet tegen taallessen zijn. De Nederlandse taal is in onze visie een belangrijk instrument om daadwerkelijke maatschappelijke participatie door migranten mogelijk te maken. Echter, om redenen die wij hierboven hebben omschreven, keren wij ons tegen een stelsel dat gebaseerd is op discriminerende aannames, dwang, sancties en hoge kosten voor deelnemers. Wij pleiten voor een fatsoenlijk beleid, dat wil zeggen voor kwantitatief en kwalitatief voldoende, kosteloze en vrijwillig volgbare taalcursussen.

Bijlage: Ondertekenaars van het "Manifest tegen de inburgeringsplicht. Voor kosteloze en vrijwillige taallessen"

Het manifest is ondertekend door de volgende organisaties:

Organisatie	Plaats
AKSI	Deventer
Algemene Belangenvereniging Turkse Werknemers (ABTW)	Deventer
Democratische Vereniging van de Turkse gemeenschap in Oss (ODTD)	Oss
Democratische Volksvereniging (DHD)	Nijmegen
De Fabel van de Illegaal	Leiden
Euro-Mediterraan Centrum Migratie en Ontwikkeling (Emcemo)	Amsterdam
Federatie van Democratische Verenigingen van Arbeiders uit Turkije in Nederland (DIDF)	Amsterdam
Federatie van Turkse Democratische Verenigingen in Twente (FTDVT)	Enschede
Komitee Marokkaanse Arbeiders Nederland (KMAN)	Amsterdam
Marokkaans Initiatief	Amsterdam
Samenwerkende Democratische Organisaties (SDO)	Enschede
Stedelijke Marokkaanse Raad (SMR)	Amsterdam
Stichting Aknarij	Amsterdam
Stichting Buitenlandse Partner	Den Haag
Stichting Gökkuşağı	Nijmegen
Stichting Yanyana	Amsterdam
Werkgroep Vluchtelingen Vrij (WVV)	Groningen
Press4all	Franeker
Stichting Al Dawa Al Islamia	Utrecht
Stichting El Moslimen El Matakhine	Zeist
Stichting Milli Görüş Utrecht	Utrecht
Stichting Islamitisch Onderwijs Utrecht (SIOU)	Utrecht
Democratische Vereniging van Arbeiders uit Turkije in Oldenzaal (OTDIB)	Oldenzaal
Multicultural Student Union Mosaic	Eindhoven
Marokkaans Comité Kruiskamp	Den Bosch
Vluchtelingenwerk Den Bosch	Den Bosch
Stichting Marokkaans Activiteiten Centrum	Venlo
Turkse Vrouwenvereniging Eindhoven (ETKB)	Eindhoven
Alevitische Cultuur en Solidariteitsvereniging	Huizen
Stichting Alevitische Cemevi	Huizen
Alevitische Bektasi Culturele Vereniging Hilversum	Hilversum
Stichting Marokkaanse Ouderen Nijmegen	Nijmegen
Stichting Contactgroep Allochtonen	Helmond
Flexmens Magazine	Amsterdam
Werkgroep Avenir	Haarlem
Marokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland	Amsterdam
Samen Tegen Racisme	Amsterdam
AFA-Nijmegen	Nijmegen
Stichting Turkse Kunst en Kultuur	Den Haag
Stichting Turks Cultureel Centrum Leidschendam	Leidschendam
Werkgroep Vluchtalarm Maastricht	Maastricht
Stichting Turkse Ouderen Nijmegen	Nijmegen
Stichting Hittiten Natuurschoon Millennium	Oss
Stichting Asielvragers Groningen	Groningen
Arabische Oudercommissie Amsterdam	Amsterdam
GroenLinks Arnhem	Arnhem
Stichting Duurzame Ontwikkeling en Solidariteit	Amsterdam
Internationaal Cultureel Ontmoetingscentrum	Arnhem
GroenLinks gemeenteraadsfractie Oss	Oss
ROOD, jongeren in de SP	Rotterdam
3C Uitgeverij	Velp (Gld.)
Federatie van Arbeiders uit Turkije in Nederland (HTIF)	Schiedam
Nieuwe Democratische Jeugd (YDG)	Duisburg
Widad – Vlaanderen	Roeselare (B)
Platform Buitenlanders Rijnmond	Rotterdam
Muzikaal Poëtisch trio Trias Politica	Spijkenisse
Almawadda/buurtvaders	Amsterdam
Stichting Avanço	Rotterdam
Kleintje Muurkrant	Den Bosch
PRIME	Den Haag
Arbeidersunie Oss (EBO)	Oss
Nijmeegse Alevietenvereniging (NAD)	Nijmegen
Stichting Hertogenwijk	Tiel
Stichting Ser – Ak	Nijmegen
Turkse Islamitische Culturele Vereniging	Tilburg
Akorense Vereniging Nederland	Amsterdam
SEVA	Den Haag
Platform Allemaal Anders, Allemaal Gelijk	Amsterdam
Stichting UNITED for Intercultural Action - European network against nationalism, racism, fascism	Amsterdam
Ö.D.K. Özgürlük Dayanışma Koordinasyonu	Amsterdam
Turkse Jongeren Vereniging DIYALOG	Den Bosch
Socialistische organisatie Offensief	Amsterdam
AmsterdamAnders/De Groenen	Amsterdam
Buro Rehber	Deventer
Talent Arbeidsmarktburo	Arnhem
Stichting Turkse Gemeenschap Tilburg	Tilburg
Stichting Bayanihan - Filippijnse Vrouwen Centrum	Utrecht
Landelijk Steunpunt Fiets	Tilburg
Steungroep Wessam	Amsterdam
Werkgroep Turkse Ouderen	Enschede
Stichting Allochtone Ouderen Almelo (SAOA)	Almelo
Koerdische Studentenvereniging	Nijmegen
Centrum Buitenlandse Vrouwen (CBV)	Tilburg
Politiek Infocentrum Wageningen	Wageningen
ASKV Steunpunt Vluchtelingen	Amsterdam
Internationale Socialisten (IS)	Amsterdam
Commission for Filipino Migrant Workers	Amsterdam
Stichting Turkse Ouderen	Deventer
Turks-Nederlandse Mensenrechtenvereniging (TUHID)	Rotterdam
Nederlands - Filippijnse Solidariteitsbeweging	Amsterdam
Biseng Coordination & Roja Medya Actiegroep	Den Haag
Stichting Centrum Pakistaanse Gemeenschap in Nederland	Amsterdam
Werkplaats Linkse Analyse Biopolitiek	Wageningen
GroenLinks Nijmegen	Nijmegen
Amsterdams Comité Witte Illegalen	Amsterdam
Iraanse Studenten Associatie - Holland	Amsterdam
Galip Tiyazro Produktie	Rotterdam
Socialistische Partij	Rotterdam
GroenLinks gemeenteraadsfractie Spijkenisse	Spijkenisse
Turkse Arbeidersvereniging in Nederland (HTIB)	Amsterdam
Socialistische Alternatieve Politiek (SAP)	Rotterdam
Stichting Searchweb	Amsterdam
Advocatenkantoor Dogan	Oosterhout (Gld.)
Vereniging Brong Kyempem	Den Haag
Anti Interventie Komitee	Den Haag
Stichting het Inter-lokaal	Nijmegen
Haags Vredesplatform	Den Haag
Internationaal Vrouwencentrum (IVC)	Oss
Onbegrensd	Arnhem
Marte Nostro	Arnhem
Stichting Minority’s	Amsterdam
Stichting Irshad	Ede
Vluchtelingenwerk Vught	Vught
Allochtonen Weblog	Amsterdam
Stichting Noemidia	Venlo
Stichting Anoual	Westland
Advies, Onderzoek en Migratievraagstukken (AOM)	Haarlem
GroenLinks Tweede-Kamerfractie	Den Haag
Deeez!	Amersfoort
Limburgse Islamitische Raad	Sittard

Kopieën van de lijsten met individuele ondertekenaars van het manifest worden op 12 juni 2006 aan de Tweede Kamer aangeboden.