Discover the blue planet

Ghorfa´s (graanopslag) bij de Berbers

Op een kameel door de Sahara

overstroomde dorp Tamerza

Onze rondreizen

We hebben 2 weken doorgebracht in Tunesië. De eerste week hebben we een rondreis gemaakt van Monastir richting Tunis, om te eindigen in Sousse, waar we de tweede week doorbrachten. We bezoeken het amfitheater van El Djem. Hier werden vroeger door de Romeinen wilde beesten losgelaten op Christenen en misdadigers. Ook werden er gladiatoren wedstrijden gehouden. Het landschap onderweg was meestal droog en dor. Met een veerbootje in het plaatsje Djorf voeren we naar het eiland Djerba, ook wel het palmeneiland genoemd. Daar een echt pottenbakkersdorpje bezocht. In de Joodse synagoge moesten onze hoofden bedekt zijn en onze schoenen uit. De graanopbergplaatsen, zgn. ghorfa´s worden niet meer gebruikt door de berberbevolking. Natuurlijk waterpijp gerookt.

Ook een bezoekje gebracht aan de berbers, welke in ondergrondse woningen wonen. Het was erg primitief. Richting Matmata reden we door een berglandschap waar de serie "Star wars" was opgenomen. In orginele kledij kameel gereden in de woestijn bij El Fauoar. Met de bus een toch over het zoutmeer "Chott El Djerid" gemaakt. En jawel, echte fata morgana´s gezien! Een volkenkundig museum en een kleine dierentuin in Tozeur bezocht. Langs de Algerijnse grens hebben we een jeepsafari gemaakt naar de bergoase "Chebika". Het Atlas gebergte was erg indrukwekkend. We hebben de ruïne´s bezocht van het romeinse Sufetela, om daarna naar de heilige stad Kairouan te gaan waar we een bezoekje brachten aan een grote moskee. Vanuit Tunis naar het blauw witte dorpje Sidi Bou Said gegaan. Nadat we al deze indrukken hadden opgedaan hebben we een weekje uitgerust in een hotel aan de zee in Sousse.

Venezuela & Isla Margarita ´95

Het grotere avontuur kan beginnen. Naar en land nog verder weg! We vliegen eerst naar het eiland Isla Margarita, om daar vandaan naar het vaste land te vliegen van Venezuela. Van Puerta la Cruz met de bus (waarvan we er 3 versleten hebben door pech) en een bootje naar Playa Blanca. In de zee hebben we leren snorkelen. De druipsteengrot van "Cueva del Cuacharo" bezocht waar de Cuacharo vogel voorkomt. Zij komen alleen hier voor, en oriënteren zich d.m.v. radar. Over de Orinoco delta gevaren. Hier hebben we de Orinoco dolfijn gezien en zijn we bij de Warao indianen geweest. Zij worden gemiddeld maar 46 jaar, en leven heel primitief. Ook het oerwoud in. Kaplaarzen aan en gaan! Het was plakkerig warm en veel muskieten. Onder het lopen telkens genieten van het natuurschoon, of een houtworm eten........ s´Morgens werden we gewekt door de brulapen en de papagaaien. Op het water dreven vele waterhyacinten. Na dit oerwoud avontuur naar het park "La Cran Sabana". Een wandeling gemaakt op een lavaberg. Er groeiden veel Bromelia´s. Onderweg kwamen we langs de tafelbergen. Iedere berg heeft zijn eigen flora en fauna omgeven door oerwoud. Bij Santa Elena zijn we even over de grens met Brazilië geweest. Het landschap was erg mooi. Berg en heuvelachtig, met soms knalrode quartzsteen, en vele rivieren en watervalletje. We hebben regelmatig gezwommen in een rivier of onder een waterval gestaan. Met een boot gevaren langs de verschillende watervallen van Canaima. In onze zwemkleding zijn we achter een van deze watervallen langs gelopen. Prachtig was het. Later langs de "Angel Falls" (waterval van 1km. hoog) gevlogen. De piloot gooide het vliegtuig op z´n kant om vlak langs de waterval te vliegen (deze ligt in een kom van bergen).We vliegen gelijk door naar het eiland Isla Margarita, waar we een week hebben doorgebracht. Lekker relaxen met een cocktail in het zwembad. Het eiland met een Jeep verkend. Toen weer inpakken voor de reis terug.

Schitterend land, Venezuela.

tafelbergen in de Grand Sabanna

watervallen bij Canaima

cocktail in het zwembad

zeeleeuwen op de Galapagos

Ecuador & galapagos ´97

Ecuador vonden we een heel bijzonder land met vriendelijke, door invloeden getekende mensen. We starten in Quito, om de reis te beëindigen op de Galapagoseilanden. Onderweg hebben we zo veel gezien. Mooie mensen in klederdrachten, die bezig zijn met hun dagelijkse dingen zoals het plukken van een kip, het maken van hoedjes, de was doen in de rivier en hun waar verkopen op de kleurrijke markten. In het natuurpark "Cajas" (±3500m hoog)een flinke wandeling gemaakt. Een landschap van vulkanen en talrijke meren. De ruïnes van "Ingapirca" bezocht, ooit een nederzetting van de Inca´s. Verschillende markten bezocht, waar duidelijk wordt dat er anders met dieren wordt omgegaan als in Nederland. Cavia b.v is echt een delicatesse in Ecuador. Een hele ervaring was, om 4 uur op het dak van een trein het landschap aan je voorbij te zien trekken. "Chimborazo" de hoogste berg van Ecuador beklimmen (6310m). Paardrijden door het berglandschap, en een jungletocht door het oerwoud gemaakt. Slapen tussen de vogelspinnen, blaaspijp schieten en goud zoeken. Precies op de evenaar geweest. De markt in Otavalo was wel het kleurrijkst. Alle indianen uit en om Otavalo komen hier hun spullen verkopen. De mensen hebben soms helemaal niets maar zijn heel gelukkig.

De Galapagoseilanden zijn echt iets unieks. Met een klein bootje zijn we naar verschillende vulkanische eilanden gevaren. We sliepen op de boot omdat je na zonsondergang niet meer op de eilanden mag zijn. In het Charles Darwin instituut hebben we de reuzen schildpadden gezien, dit is tevens de plek waar hij zijn evolutie theorie heeft samengesteld. Doordat de dieren geen natuurlijke vijanden hebben zijn ze helemaal niet schuw. Zwemmen tussen de Zeeleeuwen, Galapagospinguins en de Zeeleguanen heeft toch wel iets. Andere dieren die er voorkomen zijn, Landleguanen, Blauwvoet Jan van Genten,Sally Lightfoot krabben, Pelikanen en Lavameeuwen. Dit is één van de weinige plekken ter wereld waar de Fregatvogels aan land komen om te broeden.

Echt een heel bijzondere ervaring.

Ecuador, een indrukwekkend land met een mooie bevolking.

Galapagos eilanden, overweldigend.

Costa Rica & Nicaragua ´98

Een reis van San José, Costa Rica naar het eiland Ometèpe, Nicaragua. Varen naar het "parque nacional Tortuguero". Dit regenwoud bestaat uit kanalen, rivieren en een 30 km. lang strand. Verschillende kaaimannen gezien, en de brulapen lieten vaak van zich horen. Toekans zaten hoog in de boomtoppen en mooie vlinders vlogen af en aan. s´Nachts hebben we kunnen aanschouwen hoe een groene zeeschildpad haar eieren legt op het strand. Hele kleine fel gekleurde kikkertjes maakten een appart geluid. Onderweg cirkelden zwarte gieren hoog in de lucht. In het "parque Manuël Antonio" leefden grote leguanen en een bijzonde dier, de luiaard. De kapucijnapen, spidermonkeys en doodshoofdaapjes waren ook van de partij. De grote krokodil hield zicht op in een grote stromende rivier. In het "Monteverde" nevelwoud gewandeld over hangbruggen tussen de boomtoppen. Verschillende soorten kolibries snoepten van de nectar uit een bloem. Tijdens een wandeling kruiste een roodknie tarantula ons pad. Even iets anders dan de spinnen in Nederland! Een echte aanrader is het "canopyen" tussen de boomtoppen. Jezelf keihard naar beneden laten glijden langs een kabel. Een aantal, waaronder Willem hebben de vulkaan "Rincon de la Viega" beklommen. De anderen, waaronder Wendy , hebben een wandeling gemaakt aan de voet van de vulkaan. Een reuzen miereneter snuffelde wat rond. Onderweg naar Fortuna kwam een hele groep neusberen kijken of er wat te halen viel bij ons. De actieve vulkaan "Arenal" spuwt gloeiende brokken lava en (g)aswolken. In het donker zie je de lava langs de helling gaan. In 1968 is zijn laatste grote uitbarsting geweest. In "Cano Negro" leeft de "Jezus Christ Lizard". Zij kunnen namelijk over water lopen.

Nicaragua, een getekend land door oorlogen. In Granada zie je vaak de kogelgaten nog in de gebouwen. De mensen zijn erg vriendelijk. De nog werkende vulkaan "Masaya" bezocht. Zwaveldampen rezen op en de lava hoorde je sissen. Op het eiland "Ometèpe" in het meer van Nicaragua hebben we een "finca" bezocht (coöperatieve boerderij). Heerlijk paardrijden op het strand.

Costa Rica land van vulkanen en schitterende natuurparken. Nicaragua, land van vulkanen, vriendelijke bevolking, en heerlijk rum!

De nog steeds actieve Arenal

de rijst oogst is bijna binnen

Van Ho Chi Mihn stad (Saigon) naar Hanoi gereisd. Ho Chi Mihn is een stad van 8 miljoen inwoners met heel veel brommertjes en fietsers. Met de cyclo (soort bakfiets) de stad door naar "China Town". Van het oude gebouw van de Amerikaanse ambasade staat niets meer, op een stukje muur na. De "Cu Chi tunnels" van de vietcong zijn bij elkaar 300 km. lang. Het tunnelsysteem strekt zich uit tot aan de Cambodjaanse grens. Hele smalle tunnels waar wij als westerlingen niet in passen. De booby traps welke de vietcong gebruikte zagen er vervaarlijk uit. Onderweg de dagelijkse bezigheden van de Vietnamezen gezien, zoals het maken van rijstpapier, het bakken van stenen, bewerken van het land ( verbouwen van bonen, rijst, thee en koffie) het opvangen van rubber op een rubberplantage, het kweken van garnalen, het bakken van cassave koeken en het maken van kokosmatten. Op de markten wordt alles verkocht, eenden, kippen, stierenlullen en levende kikkers op een kluitje gebonden. Over de rivier de Mekong gevaren en een drijvende markt bezocht.

We hebben net als de vietnamezen om 6 uur s´morgens een lesje "thai chi" gehad bij het strand van Nha Trang. Op de Zuid Chinese zee gevaren , waar we een heerlijke lunch kregen op de boot. In 1968 werd het dorpje "My Lai" over de hele wereld bekend door de bloedige slachting die de Amerikanen aanrichten , uit wraak voor de dood van enige Amerikaanse soldaten door de vietcong. Het "Son My Memorial" is opgericht ter herinnering aan deze gruwelijke gebeurtenis. We werden er even stil van.

"Hoi Ann" is een heel gezellig plaatsje met leuke winkeltjes en restaurantjes. Vanaf "Marble Mountain" hebben we even een blik geworpen op China Beach. De "Vinh Moc" tunnels zijn ontstaan toen er een heel dorp ondergronds ging. Zij waren de gevechten tussen Noorder en Zuiderlingen beu. De tunnels kwamen uit bij de zee waar vandaan de bevoorrading kwam, ook op militair gebied. Van Hue naar Nin Bihn met de nachttrein. Het was erg gezellig in de coupé...... Van slapen kwam niet zoveel. In de omgeving een looptocht gemaakt naar het vroegere nomaden volk "Muong ". Nadat we allemaal een slokje rijstewijn op hadden, slapen op de vloer bij de mensen thuis. In Hanoi het Ho Chi Mihn mausoleum bezocht. Hier ligt het gebalsemde lichaam van Ho Chi Mihn in een glazen kist. Hij was leider van de communistische partij en leefde van 1890 tot 1969. Een dag naar Halong Bay gegaan. Een gebied met ongeveer 3000 eilandjes. We hebben een boottocht gemaakt langs een paar eilanden. Schitterend mooi!

Vietnam, een land waar de littekens van de oorlog nog goed zichtbaar zijn.

Madagaskar´00

Antananarivo, kortweg Tana, de hoofdstad van Madagascar, gebouwd op 12 heuvels. Van daaruit vertrekken we naar Antsirabé . Het volk "Merina" begraven familieleden in een graftombe. Na 2 jaar kunnen ze herbegraven worden, dit om de voorouders te vereren. Er wordt dan gegeten en gedronken en het is groot feest. De mensen zijn arm maar ondanks dat, erg vriendelijk. Ranomafana is een natuurgebied bedekt met jungle. Tijdens een wandeling hebben we de zeldzame gouden bamboelemuur gespot. Een overweldige natuur met mooie Orchideeën. De bruine lemuur liet zich ook zien en als huisdier hadden we regelmatig een gekko. Tijdens een avondwandeling kwam een gestreepte civetkat voorbij en een muislemuur liep behendig langs de takken. Dit is een beestje van wel 5 cm. In Ambalavao de zebu markt (soort koe) bezocht. Herders komen van ver aanlopen om hun zebu´s te verkopen. Op de hoogvlakte zag je veel termietenhopen. Kameleons worden vaak door kinderen als een soort huisdier gehouden. In " Canyon des Singes" de witte Sikaka (soort lemuur)met een jong en de ringstaartlemuur gezien. Een groene kameleon zat in het gras. Het volk "Bara" begraaft hun familieleden hoog in de rotswanden. Ook hebben we in een tentje geslapen in het "Isalo" park. s´Avonds gezellig bij het kampvuur met live muziek ( op gitaar, emmer en handgeklap).

Naast de gigantische Baobabs (boom) voel je je heel erg klein. Bij Ifaty hebben we een wandeling gemaakt door het "Spiney forrest". Knalrode grond waar alleen grote cacteeën op groeien. Op zee (de straat van Mozambique) een tochtje gemaakt met een Piroque om te gaan snorkelen. De reizigerspalm is het nationale symbool van Madagaskar. Nadat we een stukje gevlogen hadden kwamen we aan in "Fort Dauphin". Daar een boot tochtje gemaakt naar de mooiste baaien. Op sommige plaatsen waren de lemuren heel brutaal en kwamen gewoon op je zitten.

In het park "Perinet" hebben we de grootse soort lemuur gezien, de Indri Indri. Ze maken een inmens geluid. Andere soorten lemuren welke we hebben gezien zijn de gekroonde lemuur, cocquerel´s sifaka, rode vari, zwart witte lemuur en de zwarte indri indri. Echt heel bijzonder om te zien hoe een kameleon zijn prooi vangt. De "Pitchers plant" is een vlees etende plant met grote bekers waarin de insekten gevangen worden. We eindigen de reis op het pirateneiland "Saint Marie". s´Morgens tijdens de koffie zwemmen er plots walvissen voor ons hotel langs!!! Je weet niet wat je mee maakt. Een dag later zijn we met een boot de zee op gegaan om ze van dichterbij te bekijken. Gigantisch mooie vissen! Met de Jeep waarmee we het eiland gingen verkennen kwamen we vast te zitten. Met hulp van de lokale mensen waren we na enige tijd weer vrij. Via Tana weer terug naar huis.....

Madagaskar, het rode eiland. Een eiland met een bijzondere flora en fauna. waar we misschien ooit nog eens naar terug gaan.....

blije kindergezichtjes

longhouse bij de koppensnellers

zeer grote oorringen

Borneo (Sarawak & Sabah) ´01

Van Kuching (Sarawak) maken we een reis naar Kota Kinabalu (Sabah).We varen met een bootje naar "Bako National Parc". We hebben verschillende trails gelopen. In de mangrovebossen kwamen we de neusaap tegen, ook wel orang belanda (Hollander) genoemd. Dit omdat de langneuzige aap de Maleiër doet denken aan de Nederlandse koloniale heren. Onderweg ook grote bekerplanten gezien en jawel een slang. Opeens kom je een schitterend droomstrand tegen waar we hebben gezwommen. Er leefden ook veel baardzwijnen en de makaken(apensoort) waren heel brutaal. Bij de koppensnellers, het Ibanvolk, hebben we geslapen in een "guesthouse". Naast elkaar onder de klamboe. Overdag leeft de familie op de veranda(mits ze niet aan het werk zijn op het veld) van het longhouse. s´Nachts slapen de families in hun eigen kamer achter de deur. Tot in de jaren zeventig werden er nog koppen gesneld. De volgende morgen kregen we een hanengevecht te zien en mochten we oefenen met het blaaspijp schieten. Ook in een autenthiek longhouse geslapen op de veranda. Na vele tuaks en araks (rijstewijn) vielen we in slaap op de houten vloer. De volgende morgen hadden we wel enigzins last van onze botten (en hoofd).

Een bezoekje gebracht aan het "rehabilitation centre" van de orang oetangs. In dit centrum proberen ze orang oetangs welke gevangen hebben gezeten of kleine orang oetangs waarvan de moeder dood is terug te zetten in de natuur. Op bepaalde tijden worden ze bijgevoerd. En ja, een moeder met kind kwam uit de boomtoppen tevoorschijn, prachtig. Met een klein propellor vliegtuigje (eerst wegen of we niet te zwaar zijn) vliegen we naar "Mulu National Parc". In het park liggen verschillende grotten. In de "Langcave" had je mooie stalagnieten en stalagtieten. De "Dearcave" had een gigantisch grote ingang. De grot zat vol met vleermuizen en bij de ingang zag je bij de rotsen het silhouet van het gezicht van Abraham Lincoln. In de schemer verliet een grote zwerm (miljoenen) vleermuizen de grotten.Tijdens een wandeling de volgende dag, hebben we kleine boomkikkertjes en grote arondskelken gezien. In Limbang zijn we op de shuttleboot gestapt, om naar kota Kinabalu te varen. Daar hebben we 2 duiken gemaakt bij een eiland voor de kust. De onderwater wereld was jammer genoeg aangetast door dynamiet visserij.

"Mount Kinabalu" een berg die we hebben beklommen. Van 1980 m. naar 3272m. (7km.). Het was een moeizame tocht door regen en mist. De planten wereld is uniek, er groeien verschillende soorten Orchideeën, varens en vleesetende planten, Willem is ´s nachts naar de top geklommen (4095,2m.) om daar de zon op te zien komen. Dit was nog zwaarder. Na deze inspanning uitgerust op Manukan eiland, om vervolgens weer naar huis te gaan.

Borneo, een land met een opmerkelijke bevolking en mooi natuurschoon

Z-Afrika Mozambique Malawi ´02

Een reis van Zuid Afrika door Mozambique en Malawi naar Zambia. Met een omgebouwde oude legertruck, genaamd "Bob" vertrekken we van Johannesburg naar Pretoria. Onderweg het "voorgangersmonument" bezocht van de Zuid-Afrikanen. Dit gebouw is gemaakt ter herinnering aan wat de Zuid-Afrikanen in het verleden hebben gedaan om het land Zuid Afrika te maken tot wat het heden is. De olifanten stonden ons al op te wachten bij de ingang van het "Kruger Park". Als je goed keek zag je het hoofd van een "kameelperd"(giraf) tussen de struiken door. "Rooibokken (antilopen) waren ook in grote getalen aanwezig. Vanuit de legertruck hadden we een mooi uitzicht over het park. Een "vlakvark"(wild zwijn) kwam knorrig langs. Een "witrenoster" (witte neushoorn) is erg zeldzaam, maar toch liet zij zich zien met haar jong. Andere dieren welke we gezien hebben zijn de "bontkwagga"(zebra) "bromvoël"(grote zwarte ooievaarachtige vogel) en de koedoe´s. In de schemering zagen we een leeuwengezin peuzelen aan een net gevangen zebra. De "seekoeien"(nijlpaarden) lagen gemoedelijk in het water. Een "luiperd"(luipaard) lag goed gecamoufleerd in het gras. De blauwapen worden zo genoemd omdat ze blauwe ballen hebben. Het landschap is heel bijzonder, met veel struiken en water. Langs de waterkant spelen "kaapse bobbejanen"(bavianen) met elkaar. Even later zien we een leeuw breeduit geeuwen, liggend in het gras. Een visarend zit in de boomtop, klaar om weer uit te vliegen. Opeens lopen over de weg een aantal grote leeuwen. Even niet uit de legertruck hangen, want voor je het weet hebben ze je te pakken........In een moeras liggen de krokodillen op de loer. Een kudde buffels trekt voorbij. We laten al dit "wild" op ons inwerken, en komen tot de ontdekking dat we de "BIG FIVE" hebben gezien. De olifant, de leeuw, de neushoorn, de giraf en de buffel!! En ja, een wildebeest mag er natuurlijk niet aan ontbreken.

Via Maputo (hoofdstad van Mozambique) vertrekken we naar een camping aan zee. Na een heerlijke barbeque slapen met het geruis van de zee op de achtergrond. De volgende dag een duik gemaakt in de "straat van Mozambique". Op de markt van Inhambana waren veel "big mama´s". In Vilanculos hebben we geslapen in bijzonder mooie huisjes. Met de speedboot gingen we op pad om te snorkelen. Ook hebben we een enorm zandduin bezocht.

Helaas kreeg de vakantie een andere wending door een hevige virusinfectie die Wendy hier op liep. Toch zijn we verder mee gereisd met de groep tot in Lilongwe, de hoofdstad van Malawi (mede door gebrek aan medische zorg). Daar zijn we achtergebleven. Na verschillende medische onderzoeken aldaar, zijn we terug gevlogen naar Johannesburg, waar nog meer medische onderzoeken volgden. Eindelijk..... we mochten terug naar Nederland! Met dank aan dr. Maarten Huber, een Nedelandse huisarts die net zijn praktijk had geopend in Malawi, en ons daar heel goed heeft geholpen.

Al met al een vakantie met een mooi begin, maar met een minder goede afloop.

Olifant in het Krugerpark

Big Mama in Mozambique

Ouwe auto in Trinidad

Van Holguin naar Varadero met onze gehuurde Witte Suzuki Vitara. Eerst twee dagen bij komen in Guardalavaca van de reis. Van Guardalavaca vertrekken we naar Santiago de Cuba. We passeren vele suikerriet velden, het belangrijkste gewas van Cuba. Van bewegwijzering en asfalt was geen sprake, maar de bevolking was zo vriendelijk om met behulp van een kaart de weg te wijzen. In Santiago de Cuba hebben we het "Castilllo del Morro" bezocht. Een kasteel dat ooit werd gebouwd om piraten tijdig te kunnen signaleren. Je hebt er een schitterend uitzicht over de baai van Santiago. Ook een bezoekje gebracht aan het "Cementerio Santa Ifigenia", de begraafplaats van Santiago de Cuba. Hier liggen een aantal belangrijke personen van Cuba begraven zoals Emilio Bacardi Moreau(1844-1924)van de beroemde rum), Carlos Céspedes(1819-1874). Hij was een vrijheidsstrijder, en een voorvechter voor de afschaffing van de slavernij. Ook liggen hier de helden begraven uit de onafhankelijkheidsoorlogen en van de revolutie. Cuba´s belangrijkste nationale held "José Marti" (1853-1895) heeft een prominente plek gekregen. Hij was de man die het nationalistische gevoel van de Cubanen aanwakkerde, hij was diegene die richting gaf aan de verzelfstandiging van Cuba. Het "oude " Santiago de Cuba straalt een bepaald sfeertje uit. Toen we benzine wilden tanken bleek dat de benzine op was! Dan maar de volgende ochtend proberen, wat gelukkig wel lukte.

We vertrekken naar Camagüey. Je ziet veel oude "bakken" , en soms paard en wagen en vrachtwagens vol met mensen op de weg. Uitkijken want soms doemt er een gigantisch gat op in het wegdek. Een belevenis op zich. Op een morgen bleek dat we een lekke band hadden. Deze laten plakken bij een lokale garage. In Sancti Spiritus sliepen we in een knus huisje, met als huisdier verschillende boomkikkertjes. De volgende morgen bleek de band weer zacht te zijn. Bij een "ponchero" (bandenplakker) werd de band met de hand geplakt. In het plaatsje Trinidad lijkt het of de tijd heeft stilgestaan. Overal klinkt muziek. Heerlijk rond gestruind en een sigaren fabriekje bezocht.

In Santa Clara hebben we het mausoleum van Ernesto Guevara de la Serna, kortweg Ché (1928-1967) bezocht. Samen met Fidel Castro heeft hij in 1956 het Batista-regime bestreden in Cuba, om later als minister werkzaam te zijn onder Fidel. Door meningsverschillen met Fidel is "Ché " vertrokken naar Congo, en later naar Bolivia waar hij met een aantal medestrijders in een hinderlaag liep. Zij werden gedood. In 1997 werden de stoffelijke resten van Ché en zijn metgezellen pas overgedragen aan Cuba en bij gezet in het mausoleum. Het monument wordt gedomineerd door een 9 meter hoog bronzen beeld van Ché Guavara met als onderschrift "Hasta la victoria siempre":(tot aan de overwinning, voor altijd). In Havana hoor je overal muziek en leven de mensen op straat. Het oudste fort van de stad, "Cathedral de la San Christobal" en een museum met voorwerpen uit de koloniale tijd bezocht. Het "Capitolio National" is een replica van het Capitol in Washington, alleen iets kleiner. De laatste paar dagen verbleven we in een hotel aan het strand in Varadero. Een paar duikjes gemaakt en heerlijk relaxen..........

Cuba, land van sigaren, rum, muziek vriendelijk bevolking, oude auto´s, Fidel en Ché.