Ingrijpen in de orde

Met het planologengebouw in Haarlem heeft Yahya Youssef een binding: in de begintijd
van het expositiebeleid heeft hij een heel verrassende expositie gehad.Zijn uitgangspunten
van toen, namelijk het ingrijpen in de wiskundige wetmatigheden is Youssef altijd trouw gebleven. In de loop der jaren heft zijn werk zich uiteraard wel gewijzigd, maar zijn
voornaamste principes met betrekking tot de kunst zijn altijd gehandhaafd gebleven.
Youssef is door zijn studie op een der Duitse kunstacademies in aanraking gekomen met de
filosofie van het Bauwhaus en heeft ook diepgaand kennisgenomen van het werk van De Stijl
en haar vertegenwoordigers Theo van Doesburg en Mondriaan. Na de dood van de laatste heeft het zeker twintig jaar geduurd totdat in de jaren zestig de door Mondriaan aangereikte
draad weer werd opgenomen en het Bauwhaus als het ware werd herontdekt. De abstracte
geometrie werd ontwikkeld en in de Verenigde Staten en Canada raakten min of meer verwanterichtingen als op-art en hard edge in opmars.
Op-art en hard edge hebben in het werk van Youssef in de eind-jaren zestig hun sporen nagelaten, maar het gebeurde altijd op een oorspronkelijke wijze. De hard edge werd door hem vooral op haar technische hoedanigheden benut: door middel van zeefdrukken schep je je grote mogelijkheden om meetkundige gegevens echter in de op-art dat Youssef een mogelijkheid vond die kansen bood om vorm te geven aan wat gerust een strijd tegen de wiskunde mag worden genoemd.

Want Youssef zou je de anarchist van de wiskunde kunnen noemen. Ook in zijn bas-reliefs is hij voortdurend bezig de wetmatigheden, de definities en de stellingen die als een ijzeren waarheid het gezicht van de wiskunde bepalen, te ondergraven door in wezen elke zekerheid op losse schroeven te zetten. De middelen die hij daarvoor gebruikt zijn in wezen heel eenvoudig: kleine vierkanten die in een bepaalde orde tot elkaar staan. Waar die orde gecompleteerd moet worden, ontbreken dan soms weer vierkanten. Een andere keer completeren ze elkaar wel weer in aantal, maar dan wordt de wetmatigheid met andere formaten verstoord. Wanneer dat effect heel sterk wordt, ontstaat een golfbeweging die aan het uiteindelijke resultaat een heel spannend verloop geeft.Steeds weer is het de verwachte orde die met een tegen-orde geconfronteerd wordt, een gevecht van beperking met vrijheid die voorlopig onbeslist gaat eindigen.
Youssef noemt zijn werk bas-reliefs, Het is een vorm van diepdruk: in nat papier worden vormen uitgedrukt die aan de "negatieve" zijde uitkomen (dit in tegenstelling met wat je de hoogliggende zijde van de gebruikelijke reliefvormen kunt noemen) Hij schildert deze kant met de hand (en spuit dus niet zoals je aanvankelijk zou denken) in een gelijkblijvende kleur die door het verspringen van de hoogte door de vormribbels toch extra accenten gaat krijgen. Zijn kleuren hebben geen symbolische waarde, zoals zijn vormen dat ook niet hebben. In het geheel van het werk komen ze neutraal en rustig over. Ze zijn geheel ondergeschikt aan het eingenlijke thema van het werk en ondersteunen dat ook.
De Heer Cees Straus (Haarlems dagblad)

home | introduction | gallery | reviews | artcards | | links

Copyright ©1997-2004 Yahya Youssef modern art gallery
Member of Beeldrecht. Beeldrecht is a CISAC member society.
Questions or comments regarding this website?